viyana – Atatürk Sitesi

Yabancı Diplomatlara Verilen Ders

Nurettin Demiral — Tue, 05 Nov 2019 11:26:09 +0000

Mustafa Kemal, Birinci Dünya Savaşı’nda Viyana’dadır, generaldir. Bir otelde kalmaktadır. Birçok yabancı general ve diplomatlar da bu otelde kalmaktadır. Mustafa Kemal, yemek salonuna indikçe Avusturyalı bir diplomat ailenin kendisine küçümseyerek baktığını hisseder. Bir kolayını bulup bu aile ile tanışır. İlk fırsatta Mustafa Kemal’e askerlikten bahis açarak bu mesleğin bilgi ile beraber tecrübeye de ihtiyacı olduğunu söyler ve hemen arkasından da:

“Türk Ordusu’nda sizin gibi genç generaller çok mudur?” diye sorarlar.

Mustafa Kemal bunlara unutmayacakları bir ders vermek ister ve iki gün sonra aynı aileyle birlikte yemek yer. Mustafa Kemal, Avusturyalıların genç general Nopolyon’a karşı kaybettikleri meşhur Olm Meydan Muharebesi’ni anlatmaya başlar ve sözü şöyle bitirir:

“Evet, muhterem baylar; Fransız Orduları’nı sevk ve idare eden Napolyon da Olm Meydan Muharebesi’ni kazandığı zaman çok genç bir generaldi.”

Avusturyalılar bundan sonra ne Mustafa Kemal ile yemek yemeye, ne de Türk generallerinden ve tarihten konu açmaya yeltenmezler.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

Osmanlı İmparatorluğunun Dış Siyaseti

Nurettin Demiral — Mon, 05 Aug 2019 11:17:42 +0000

Baylar, bu ulusu bugün darağacı önünde bulunduran eylem ve hareketlerin kaynağı düştür, duygudur. Uzağa gitmek gerekmez. Bu ulusun genel seferberliğinin hangi gerçeğe, hangi gerçek hesaba dayandığını bir düşünün. Bunun nedeni salt duygudur. Dünya savaşına neden girdik? Bu savaşa ulusu vaktinden önce sürükleyen nedir? Hangi gerçektir? Duygudur. Daha ilerisine gidelim, geçmişimize dönelim; tarihten küçük bir olay: Kara Mustafa Paşa bu ulusu Viyana kapılarına götürürken bütün Kuzey Almanya’yı ele geçirerek dünya çapında bir Osmanlı İmparatorluğu kurmak düşüne kapılmıştı. Fakat zavallı babamız düşünmüyordu ki bu isteği gerçekleştirmek için uğraşırken bu girişimleri, torunlara babadan kalan yerleri kaybettirmek için bir temel hazırlıyordu.

***

Baylar, İslamcılığı ben şöyle anlıyorum: Bizim ulusumuz ve onu temsil eden hükümetimiz dünyada yaşayan bütün dindaşlarımızın mutlu ve refah içinde olmasını elbette isteriz: din kardeşlerimizin çeşitli bölgelerde kurdukları toplumların bağımsız olarak yaşamalarını isteriz; bundan büyük bir sevinç ve mutluluk duyarız. Bütün İslam topluluklarının, İslam dünyasının refah ve mutlulukları kendi refah ve mutluluğumuz kadar değerlidir; onların hepsinin de aynı biçimde bizim mutluluğumuzla ilgilendiklerine tanık oluyoruz. Ve bu her gün apaçık görülmektedir. Fakat baylar, bu toplumun bütün bir imparatorluk halinde bir noktadan yönetilmesini düşünmek istiyorsak bu bir düştür. Bilime, mantığa, tekniğe aykırı bir şeydir. Baylar, dikkat buyurunuz ve tarihsel bir gerçek, bilimsel ve teknik bir gerçek, olarak hiç unutmayınız ki, bir siyasal yapının, ölçüsünü aşamayacağı bir hedef, bir güç vardır: bir insanın güzel yapılı olması için bir takım akla yakın ve doğal ölçüler olduğu gibi. Eğer bu ölçülerde doğal olana aykırılık olursa eğer insan yapısında ölçüler aşılırsa, o zaman karşınızda sıfıra varmış bir cüce ya da dev gibi bir şey görürsünüz. İnsan yapısı için böyle olduğu gibi, insanlardan oluşan toplumlarda da bu kural aynı biçimde vardır ve geçerlidir.

Aralık 1921, Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, Cilt I

Baylar, mirasçısı olduğumuz Osmanlı devletinin dünyaca hiçbir değeri, erdemi ve saygınlığı kalmamıştır. Uluslararası hukuk dışında tutulmuş koruma ve vasilik altına alınmış bir durumda sayılmaktaydı.

Ekim 1927, Nutuk

Osmanlıların Fetihleri

Nurettin Demiral — Mon, 05 Aug 2019 11:15:10 +0000

Osmanlılar göze aldıkları savaşın genişliği ölçüsünde hazırlıklı ve önlemli davranmadıkları için, daha çok duygu ve tutkularının etkisi altında hareket ettiklerinden Viyana’ya kadar gitmişken geri çekilmek zorunda kalmışlardır. Ondan sonra Budapeşte’de de duramadılar, geri çekildiler; Belgrat’ta yenilip geri çekilmek zorunda bırakıldılar. Balkanlar’dan ayrıldılar; Rumeli’den çıkarıldılar. Bize içinde hala düşman bulunan bu yurdu miras olarak bıraktılar. Bu son yurt parçasını kurtarırken olsun tutkularımızdan, duygularımızdan sıyrılarak düşünceli olalım. Kurtuluş için, bağımsızlık için eninde sonunda düşmanla bütün varlığımızla vuruşarak, onu yenmekten başka karar ve çare yoktur ve olamaz.

Mart 1922, Nutuk