Mehmetçik – Atatürk Sitesi

Mustafa Kemal Paşa ve Yunan Kuvvetleri Komutanı Trikopis

Barış Çetin — Mon, 25 May 2020 20:57:35 +0000

ATATÜRK’ün askerlik yaşamının her anı cephenin sıcak ateşiyle iç içe geçmiştir. O daima en ön siperlerde kimi zaman Mehmetçiklerin yanında kimi zaman önünde olmuş, cephenin acılarını, sevinçlerini, zorluklarını, ateşini onlarla paylaşmıştır. O, kararlığıyla, cesaretiyle, sevgisiyle, bilgisiyle, öngörüsüyle Mehmetçiklerin efsanelerine konu olmuştur. Mehmetçik ona inanmış, onunla zaferi mutlak görmüş ve bunu da başarmıştır. Türkiye Cumhuriyeti bu inancın eseridir.

Büyük Taarruz’da .Türk ordusunca esir alınan Yunan Başkomutanı Trikopis, kendi yenilgilerinin gerçek nedenini ATATÜRK’ün, cephede komutanlarıyla ve Mehmetçikleriyle iç içe tek yürek oluşunu göstermektedir .ATATÜRK’ün her Türk’e gurur veren her düşmanı da kıskandıran bu özelliğini aşağıdaki anekdotta Trikopis imalı bir şekilde dile getirmektedir:

Büyük Taarruz esnasında Gazi’nin yanında bulunan arkadaşlar, Yunan Kuvvetleri Komutanı General Trikopis’in Başkomutan çadırına nasıl getirildiğini şöyle anlattılar:

Trikopis, diğer esir kolordu ve tümen komutanları ile birlikte Gazi’nin huzuruna çıkarıldıkları zaman, hepsi çok heyecanlı ve bitkin hâlde imişler. Gazi, bunları oturtmuş, kendilerini teselli için bu gibi yenilgilerin tarihte örnekleri olduğunu, sevk ve idareyi eksiksiz yapmış iseler vicdanen rahat olabileceklerini söylediği zaman, Trikopis:

-Askerî görevimi tamamen yaptığıma eminim. Fakat asıl görevimi malesef yapamadım, diye intihar edemediğini anlatmak isterken, Gazi:

-O size ait bir düşüncedir, diye sözünü kesmiş ve harita üzerinde:

-Şurada bir tümeniniz vardı. Niçin onu şuraya almadınız? Filân yerdeki kuvvetlerinizi falân yere sevk etseydiniz daha iyi olmaz mıydı? gibi bazı eleştiriler yapmış, Trikopis:

-Ben öyle hareket etmek için emir verdim. Fakat (yanındaki kolordu komutanını göstererek) bu yapamadı, demiş.

Bu görüşmeler olurken esir komutan yavaşça yanında bulunan subaylarımızdan birine:

-Bizim ile konuşan bu general kimdir? diye sormuş, subay:

-Başkomutan Mustafa Kemal! deyince adam hayrete düşmüş:

-Şimdi anladım biz niçin mağlûp olduk! Bizim Başkomutan İzmir’de vapurda oturuyordu ! diyerek derdini dökmüş.

Erendil; s. 43.

Bir De Onbaşım Görsün

Barış Çetin — Mon, 25 May 2020 20:11:10 +0000

ATATÜRK, Türk askerinin göreve bağlılığını ve zekâsını hep takdir etmiştir. Bulunduğu her ortamda Mehmetçiklerin sahip olduğu bu nitelikleri gururla anlatarak bu güzelliklerin devamına ve güçlenmesine katkı sağlamış, aynı zamanda onlara olan güvenini her fırsatta yenilemiştir. O bu ülkenin varlığında, bağımsızlığında, geleceğinde, savaşların, depremlerin ve sellerin getirdiği acımasız felâketlerin yenilmesinde hep Mehmetçiğini görmüştür. Bugün de yaşanılan felâketlerin yenilmesi için verilen mücadelenin en ön saflarında Mehmetçikler vardır.
Aşağıdaki küçük anı ATATÜRK’ün, Türk askerinin sorumluluk bilinci ve zekâsına verdiği değeri yansıtması bakımından güzel bir örnektir:
Bir gün askerî bölgeye giderken otomobili bozuldu.
-Yürüyelim, otomobil yapılınca arkadan gelsin, dedi.
ATA’mızla arkadaşları yürüdüler. İleriden Mehmetçik bağırdı:
-Dur. Kimsin?
Durdular, Mehmetçik geldi:
-Buralara ATA’mız gelecek. Geçmek yasaktır.
ATA güldü:
-İyi bak, ATATÜRK bana benzer mi?
Mehmetçik baktı, gözleri parladı. -Benzemeye benzer ama, askerlik bu, bir de onbaşım görsün, dedi.

Besleyici; s. 116.

Sen Güreş Bilir Misin?

Barış Çetin — Thu, 21 May 2020 00:45:31 +0000

Sevilmek ve ilgi görmek isteği insanın doğasında vardır. Yaşamdaki mücadelenin belki de birinci nedeni insanların kendilerine yönelik ilgiyi artırma isteğidir. İyi bir eğitim alma, iyi bir mesleğe sahip olma, güzel konuşma, güzel giyinme, servet sahibi olma ve benzeri isteklerin temelinde yaşam düzeyini yükseltme arzusuyla birlikte daha fazla ilgi görme isteği de bulunmaktadır. Bu nedenle sevilmek kadar sevmenin de önemli olduğu akıldan uzak tutulmamalıdır.
Ailelerinden uzakta vatanî görevlerini yapan Mehmetçiklerin, ilgiye herkesten daha fazla ihtiyaçları vardır. Onlar bu ihtiyaçlarını komutanlarından görecekleri sevgi ve şefkat ile giderirler. İnsan doğasındaki bu ihtiyaçtan dolayıdır ki ATATÜRK yaşamı süresince karşılaştığı her Mehmetçikle ilgilenmiştir. O gücünü korkudan değil paylaşıldıkça artan ve kalpleri fetheden sevgiden almıştır. Bunun en anlamlı kanıtı Mehmetçiğin aşağıdaki anekdotta yer alan, ‘’ ATA’m senin sırtını yedi düvel yere getiremedi. Bir Mehmet mi bu işi başarır?‘’ sözüdür. Burada işaret edilen sevginin yenilmezliğidir:
Bir seyahatinde, Kolordu binasının kapısında aslan yapılı bir Mehmetçik gördü. Çağırdı ve iltifat etti. Sordu:
-Sen güreş bilir misin?
Yanındakilerden en kuvvetli görünenlerle Mehmetçiği güreştirdi.
Genç asker daima galip geliyordu. Çok neşelendi, ayağa fırladı. Ceketini çıkarıp Mehmet’e ense tuttu:
-Haydi, bir de benimle güreş!
Saf ve temiz Anadolu çocuğu ATA’sının yüzüne hayranlıkla baktı:
-Atam, dedi. Senin sırtını yedi düvel yere getiremedi. Bir Mehmet mi bu işi başarır?
Gözleri doldu ve ağlamamak için gülmeye çalıştı.

Tahsin Uzer

Arıburnu; Atatürk’ten Anılar, s. 104.

31 Ağustos 1922 Günü

Nurettin Demiral — Thu, 09 Jan 2020 21:54:20 +0000

Ağustos’un 26’sında 1922 tarihinde şafakta başlayan Büyük Taarruz altı gün altı gece devam etmiş ve Mehmetçiklerin aslanlar gibi saldırmalarıyla düşmanın büyük kısmı kılıçtan geçilirilmişti.

31 Ağustos’da güneş Türklerin büyük zaferiyle doğmuştu.
Aynı günün sabahı Atatürk’le harp sahasını dolaşıyorduk. Etraf binlerce insan ve hayvan ölüleriyle adeta bir mahşer yerini hatırlatıyordu.

Büyük asker bu manzara karşısında çok rahatsız oldular ve “Bu feci manzara, bütün insanlık için utanç verici bir olaydı. Ama biz vatanımızı korumak için gerekli savunmamızı yaptık. Buna bizi zorladılar” demiş ve ölüler kaldırılıp gömülünceye kadar hiçbir yerli ve yabancı gazetecinin bölgeye sokulmamasını, kesin olarak emretmişlerdi.

“Bu feci manzarayı gören ecnebiler, yarın bizim için neler söylemezler” demişlerdi.

Bunun üzerine, Atatürk’ün emri tutulmuş ve ölüler gömülünceye kadar bölgeye hiçbir gazeteci ve fotoğrafçı sokulmamıştır. Böylece, o durum hiçbir gazetede resimlenmemiş ve fotoğrafla belgelenmemiştir. Hâlâ da o manzarayı gösteren bir resim yoktur.

Muzaffer Kılıç’tan
Atatürk’ten Hiç Yayınlanmamış Anılar, Yurdakul Yurdakul

Askerle Güreş

Nurettin Demiral — Sat, 09 Nov 2019 21:41:19 +0000

Atatürk bir gezisinde, kolordu binasının kapısında aslan yapılı bir Mehmetçik görür. Vücudundaki azamet ve çeviklik öylesine dikkatini çeker ve hoşuna gider ki, onu çağırır ve güler yüzle sorarak:

“Sen güreş bilir misin?”

“Bilirim Paşam” cevabını alınca yanındakilerden en kuvvetli görünenlerle Mehmetçiği güreştirir. Genç asker onun da tahmin ettiği üzere her zaman üstün gelir. Çok neşelenen Atatürk, ayağa fırlar ve ceketini çıkarıp Mehmet’e ense tutar:

“Haydi, bir de benimle güreş!” der.

Katıksız ve temiz Anadolu çocuğu Ata’sının yüzüne hayranlıkla bakarak şöyle der:

“Atam” der, “Senin sırtını yedi düvel yere getiremedi. Bir Mehmet mi bu işi başarır?”

Bunun üzerine Atatürk’ün gözleri dolar ve ağlamamak için gülmeye çalışır.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

Sevmek Ne Kelime Atam, Taparım!

Nurettin Demiral — Tue, 05 Nov 2019 11:51:43 +0000

Atatürk, çeşitli sebepler icat ederek maiyetinde çalışan kimselerin samimiyet ve sadakatlerini imtihan etmesini gayet iyi bilirdi. İnsanların halet-i ruhiyesini (ruh halini), niyet ve emellerini tespit etmek ve irdelemekte ışık saçan bir zekâya sahiptir. Yine böyle bir maksatla, bir gece Çankaya köşkündeki bir ziyafette devrin vekillerinden maruf bir zata şöyle bir sual sorar:

-Beni hakikaten sever misiniz? Muhatabı hemen cevabı yapıştırır

-Sevmek ne kelime Ata’m, taparım!

-Peki, her dediğimi de yapar mısınız?

-Derhal! Atatürk, bu söz üzerine belinden tabancasını çıkarır ona uzatır.

-Öyleyse, al tabancamı, sık kafana..

-“Aman Atam” der. “Herhalde benimle şaka ediyorsunuz. Benim ölmemi istemezsiniz.”

Meseleyi anlayan Atatürk, yeleleri kabaran bir aslan mehabetiyle (büyüklüğüyle) dışarıda hizmet eden askeri yanına çağırıp, aynı sualleri sorup, cevabını aldıktan sonra, karşısında Toroslar’dan kopmuş bir kaya parçası gibi duran bu bağrı yanık Anadolu çocuğuna tabancasını uzatıp kafasına sıkmasını emreder. Aslan Mehmetçik, bu emri hiç tereddüt etmeden yerine getirir, fakat kendisine bir şey olmaz. Çünkü Atatürk, daha önce tabancasındaki kurşunları boşaltmıştır. O zaman, yanındakilere şöyle der:

“İşte, beni ve vatanı seven hakiki insanı gördünüz mü?”

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

Ata’nın Anafartalar’dan Bir Anısı

Nurettin Demiral — Mon, 07 Oct 2019 08:45:07 +0000

Atatürk, Anafartalar’da düşmanı şaşkına çevirirken gerektikçe hasmının durumundan bilgi edinmek için:

“Bir dil yakalayın!” der; Mehmetçikler de ne yapıp yapıp karşı taraftan bir asker yakalar getirirlerdi. Bir gün getirilen dilden gerekli bilgiler alındıktan sonra Ata sorar:

“Peki, sen Yeni Zelandalısın madem, Türklerden ne kötülük gördün ki vuruşmak için kalkmış ta oralardan buraya gelmişsin?”

Yeni Zelandalının bunu sırf spor için yaptığını ve kendisini sportmen olduğunu övüngen bir tavırla söylemesi üzerine Ata:

“İyi ama sportmenliğin ne işe yaradı? Baksana, bir erimizin önüne düşmüş kuzu kuzu buraya getirilmişsin!” deyince tutsak şu karşılıkta bulunur:

“Sizin eriniz spor kurallarını çok kaba bir şekilde çiğneyince ben ne yapabilirdim? Sportmen olmayan hasımlarla karşılaşacağımı bilseydim hiç gelmezdim!”

Meğer Mehmetçik, Zelandalıyı en can alacak yerinden yakalayarak sıkıp bayıltmış, avını ayılıncaya dek sırtında taşımız, sonra da elini çekmeden Türk siperlerine değin sürmüştür. Ata bu öyküyü anlatır. Zelandalının sportmenlik anlayışına, Mehmetçiğin de kullandığı pratik (!) usule gülerdi.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

Oradan Böyle Geçilir!

Nurettin Demiral — Sun, 06 Oct 2019 18:26:26 +0000

Salih Bozok anlatıyor:

“İngilizler Çanakkale’de Anafartalar Grubu’nu mağlup edip de cepheyi sökemeyince, yeni bir harekete giriştiler ve bu cepheyi sağdan çevirmek istediler. Düşmanın planını bozmak için Kireç Tepe’yi tutmak lazımdı. Hâlbuki oraya giden tek bir dar yol savaş gemileri tarafından makaslama ateş altında tutuluyordu. Her an gülleler korkunç patlayışlarla ortalığı alt üst ediyor, ölüm saçıyordu. Bir insanın değil, bir kurdun bile geçmesine imkân görülmüyordu. Kireç Tepe’yi tutmak emrini alan Türk subay ve askerleri tereddüt içindeydiler; fırsat gözetiyorlardı. Fakat düşmanın ateşi bir an bile kesilmiyordu. Mustafa Kemal bu hali görünce siperlere koştu, askerlerin arasına karıştı ve sordu:

“Niçin geçmiyorsunuz?” İçlerinden biri cevap verdi:

“Düşman ölüm saçıyor, geçilemez!” Mustafa Kemal zerre kadar korku ve tereddüt göstermen:

“Oradan böyle geçilir!” dedi ve ileri fırladı. Mehmetçik artık durur mu? O da kumandanın arkasından ileri atıldı. Toz, duman, alev ve ölüm kasırgasını yaran askerler karşıya vardılar, tepeyi tuttular.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon