kocatepe – Atatürk Sitesi

Türk Askeri

Barış Çetin — Mon, 25 May 2020 19:54:03 +0000

Kişi egemenliğine dayanan devlet anlayışlarında ulusların savaş meydanlarındaki zaferleri dâhil bütün başarılarında tek pay sahibi ülkeyi yöneten ailedir. Başarısızlık ise hangi alanda olursa olsun egemen aile üyesi olmayan herkesindir. Bu kural Osmanlı devlet anlayışı için de geçerliydi. Savaşlardaki başarı padişahın, başarısızlık ise onun kulu durumundaki komutan ve askerlerindi. Oysa bir ülkedeki başarı ve başarısızlıkta yönetici yönetilen ayrımı yapmaksızın toplumun ortak sorumluluğu vardır.
“Ben yaptım, ben başardım, benim eserim.” gibi kaynağını bencillikten alan yaklaşımlar ufku dar günü yaşayan insanların anlayışıdır. Yarının adamı olmayı hedefleyen ATATÜRK, her türlü bencil yaklaşımı şiddetle reddetmiş ve her başarının sahibi olarak yüce Türk ulusunu görmüştür. Millî Kurtuluş Savaşı’nın önderi olmasına rağmen başarıyı sahiplenmemiş, cephede omuz omuza savaştığı askerlerinin hakkını teslim ederek kendi başarısını önemsememiştir. O, alçakgönüllü kahraman,.ulusunu ve ordusunu .yücelterek kendisine yakışanı yapmıştır. Aşağıdaki anekdot bu gerçeği yansıtan sayısız örnekten sadece birisidir:
Şafak söküyordu. Doğacak güneş 30 Ağustos sabahının güneşi idi. Bütün İstanbul, bu büyük zafer bayramının hazırlıklarını tamamlamıştı. Sofrada bulunanlardan bir kısmı, o sabah Taksim meydanında yapılacak olan kutlama törenine gidecekti.
Hep birden kalkıldı. ATATÜRK’ü, Türk yurdunu ve Türk ulusunu kurtaran en büyük zaferin yıl dönümünü kutluyorduk.
Ulu önder, kutlamaları -derinlere bakan gözlerinin dalgınlığı içinde- dinledi, dinledi:
“Bu zaferi kazanan ben değilim. Bunu asıl, tel örgüleri hiçe sayarak atlayan, savaş meydanında can veren, yaralanan, kendini esirgemeden düşmanın üzerine atılarak Akdeniz yolunu Türk süngülerine açan kahraman askerler kazanmıştır. Ne yazık ki onların her birinin adını Kocatepe sırtlarına yazmak mümkün değildir. Fakat hepsinin ortak bir adı vardır: Türk askeri.
Tebriklerinizi onların adına kabul ediyorum.”

İbrahim Necmi Dilmen

Arıburnu; Atatürk, Anekdotlar-Anılar, s. 120

24 Ağustos

Nurettin Demiral — Fri, 18 Oct 2019 18:49:46 +0000

Falih Rıfkı Atay anlatıyor:

24 Ağustos sabahı Mustafa Kemal Paşa Ankara’dan hareket etti. Afyon’un güneyinde geceyi geçirdi. 25-26 gecesi Kocatepe’nin hemen güneyindeki Başkomutanlık Karargâhı’na geldi. Şafakla beraber saldırı emrini verdi. Ankara’dan hareket edeceği günün akşamını Keçiören’de yakın adamları ile geçirmişti. Ayrıldığı zaman bir hayli yorgundu. Yanındakilere:

“Taaruz haberini alınca hesap ediniz. On beşinci günü İzmir’deyiz” demişti. Acaba içkinin tesiri miydi? Arkasından hafifçe gülüştüler bile. İzmir’den dönüşünde karşılayanlar arasında o gece beraber bulunduklarından bir ikisini görünce:

“Bir gün yanılmışım.. Ama kusur bende değil düşmanda!” dedi. Çünkü İzmir’e taaruz’un on dördüncü günü girmişti.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

26 Ağustos Sabahı

Nurettin Demiral — Sat, 05 Oct 2019 12:27:12 +0000

Salih Bozok Anlatıyor:

26 Ağustos günü taaruzun gerçekleştirileceği zaman sabahleyin erkenden çadırları terk ettik. Henüz hava karanlıktı, yolu görebilmek üzere önümüzden bir iki fenerli asker çıkardık. Vadi ile tepe arasında muntazam (düzenli) yol olmadığı için hayvanlara binmiştik. Kocatepe’ye ulaştığımız zaman şafak yeni sökmeye başlamıştı. Birinci ordu kumandanını orada bulduk. Saat dörde gelmişti, herkes büyük bir heyecanla dürbününe sarılarak mevzilerini izlemeye başlıyordu.

Mukarrer (kararlaştırılmış) saat hulûl etti (geldi), bir anda cehennemi bir ses bütün göğü titretti, toplarımız gürledi: “Taaruz başlamıştı.” Yarım saat süren topçu ateşinden sonra mitralyöz ve piyade tüfekleri işlemeye başladı. Bundan kıtaatımızın (askeri birliklerin) düşman mevzilerini ele geçirdiğini anladık. Pek az zaman sonra Kalecik Sivrisi kahraman askerlerimiz tarafından işgal edildi, bunu takiben birtakım düşman mevzilerinin de işgal olunduğu bildirildi. Hepimiz birbirimizi tebrik ediyor ve başarımızın devamı için temennilerde bulunuyorduk.

Güneş biraz yükseldi. Kocatepe’de bulunanlar düşman tarafından görülebildi. Tam bu sırada düşmanın büyük çaplı toplarından birinin mermisi bizim bulunduğumuz tepenin altında patladı. Bu mermiyi ikincisi, üçüncüsü, dördüncüsü takip etti. Anladık ki düşman, oradan geçmekte olan hasta nakliyatına mahsus arabalarımızı hedef ittihaz ederek (kabul ederek) ateş açmaktadır. Düşmanın yaralarımıza karşı bu kışkırtıcı tecavüzleri devam etmekte iken, kahraman efradımız (askerlerimiz) da Tınaz ve Belen Tepelerindeki Yunan mevzilerine şiddetli hücumlarda bulunmakta idi.

Yine bu sırada 57’nci fırka (tümen) kumandanının karşısındaki tepeyi dediği saatte alamaması sebebiyle büyük bir üzüntüyle intihar ettiği telefonla bildiriliyordu (Albay Reşat Çiğiltepe). Akşama kadar devam eden taaruz nihayet başarımızla neticelenmiş, düşmanın birçok mühim noktaları elimize geçmişti. Akşam karanlığı etrafı sarınca, ufukta patlayan mermilerin çıkardığı alevler seçilmeye başladı. Geceliyin de taaruza devam edilmesi gerektiğinden muharebe sabaha kadara aralıksız sürdü.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon