İsmail Habip ve Atatürk – Atatürk Sitesi https://kemalataturk.net Türk Milletinin Kutbu Atatürk'ün Sitesi Sun, 04 Aug 2019 10:22:06 +0000 tr hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 https://kemalataturk.net/wp-content/uploads/2019/06/cropped-12002131614088709776.png-32x32.png İsmail Habip ve Atatürk – Atatürk Sitesi https://kemalataturk.net 32 32 Gültekin ve Gazi https://kemalataturk.net/anilari/gultekin-ve-gazi/ Sat, 03 Aug 2019 16:38:50 +0000 https://kemalataturk.net/?p=2138 15 Mayıs 1922, İzmir’in Yunanlılarca işgalinin üçüncü ve son matem yılına giriyoruz. Önceleri Balıkesir’de çıkarılan “İzmir’e Doğru” gazetecileri, rahmetli Vasıf ve Necati ile beraber bir müsamere hazırlamaktayız.
Düşman zulmünü gösteren piyesin provalarında beş altı yaşlarında, uzun
kirpikli, ince yapılı bir çocuk, yaşından beklenmeyecek bir duyarlılıkla, sahnede yumruklarını sıkarak “kahrol”, “canın çıksın” gibi sözleri söylüyor.
Yazar arkadaşlardan İzzet Ulvi’nin çocuğuymuş. Babasına kehanet yapıyorum:
– Eğer piyesin oynandığı gece bu çocuk şiir okuyacak olursa, o kadar
alkışlanacak ki, Gazi onu yanına çağırıp okşayacak ve İzzet Ulvi birdenbire “Gültekin’in Babası” diye meşhur olacak.
Gazi gerçekten piyesi izlemeğe geldi. Hem de kendisi için özel ayrılmış
yere girmeyerek, halk arasına karışmak için, orta yerde bizim önümüze
rastlayan sıraya oturdu. Küçük Gültekin şiirini aynı şekilde okudu. Gültekin
şiddetle alkışlanıyor. Genel istek üzerine şiirini yeniden okuması isteği ile
yeniden sahneye çıkarıldığında “okumam” diye sahneden kaçıverince, herkes şimdi ne olacak diye merak içerisinde beklemeye başladı. Gazi, çocuğu
çağırttı, kucağına aldı ve cebinden altın kordonlu, altın kapaklı saatini çıkarıp Gültekin’e verdi.
Atatürk’ün çocuk sevgisi ile örnekler bunlarla da sınırlı değildi.

 

İsmail Habib, Atatürk İçin…, s. 98

]]> Diyemezdi… https://kemalataturk.net/anilari/diyemezdi/ Sat, 03 Aug 2019 15:11:28 +0000 https://kemalataturk.net/?p=2077 Konya 23 Mart 1923 Salı, Atatürk, Maliye Müfettişlerinden Muhtar
Bey’e anlatıyor.
– Hani ben Erzurum’da Ordu Müfettişliği nişanlarını yakamdan atarak
“Ferd-i Millet” kalmıştım ya! O zamana kadar emirlerimi dinleyen kumandan… (ismini söyleyecekken, söylemez) Ondan sonra dinlememeğe başlamasın mı? Makamına gittim:
– Paşa, paşa dedim, size o emirleri bu yakadaki yıldızlar vermiyor,
Mustafa Kemal veriyordu; O gene karşınızdadır. Yazınız! Yazdı.
Emir gideceği yere gitti. Fakat çıktıktan sonra aklıma gelmişti. Ya kumandan düğmeye basıpta;
– “Posta bunu dışarı çıkarınız” deseydi. (sesi gene heybetleşerek):
– Fakat diyemezdi, Muhtar! Karşısında Mustafa Kemal var! Diyemezdi…

 

İsmail Habip (Sevük), Atatürk İçin, İstanbul: Cumhuriyet Matbaası 1939

]]>