İnönü Meydan Muharebesi

Nurettin Demiral — Tue, 07 Jul 2020 12:16:09 +0000

İkinci İnönü Zaferi üzerine, Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa’ya gönderdiği telgraf:

Bütün dünya tarihinde, sizin İnönü Meydan Muharebelerinde yüklendiğiniz vazife kadar ağır bir vazife yüklenmiş komutanlar enderdir. Milletimizin bağımsızlığı ve hayatı, dâhiyane idareniz altında şerefle vazifelerini gören komuta ve silâh arkadaşlarınızın kalp ve hamiyetine büyük güvenle dayanıyordu. Siz orada yalnız düşmanı değil, milletin ters giden talihini de yendiniz. İstilâ altındaki bedbaht topraklarımızla beraber bütün vatan, bugün en uzak köşelerine kadar zaferinizi kutluyor. Düşmanın istilâ hırsı, azim ve hamiyetinizin yalçın kayalarına başını çarparak paramparça oldu. Adınızı, tarihin iftihar kitabesine kaydeden ve bütün milleti hakkınızda ebedî minnet ve şükrana sevk eden büyük gaza ve zaferinizi tebrik ederken, üstünde durduğunuz tepenin size binlerce düşman ölüleriyle dolu bir şeref meydanı seyrettirdiği kadar, milletimiz ve kendiniz için yükselme pırıltısı ile dolu bir geleceğin ufkuna da baktığını ve hâkim olduğunu söylemek isterim.

1921 (Nutuk II, s. 580-581)

Kurtuluş Savaşı’nda Halkın Durumu

Nurettin Demiral — Mon, 05 Aug 2019 12:45:42 +0000

İnönü Savaşları öncesi birliklerimiz, çok ciddi bir askeri eğitime tabi tutulmuşlardı. Ayrıca, askeri bölgelere, Yunanlılara haber ulaştırılır endişesiyle hiç bir sivil şahıs sokulmazdı.
Bir gün karargâh penceresinden, eğitim yapan askeri birliğin atları arkasında koşuşup, eteklerine, birbirlerini iterek ve kapışarak bir şeyler dolduran kadınlar gördüm. Hemen emir erime, emir vererek, o kadınları ne
topluyorlarsa onlarla beraber karargâhıma alıp getirmesini emrettim.
Az sonra emir erim dört beş köylü kadını, eteklerine topladıkları şeylerle
beraber alıp odama getirdi.
Kadınlar iyice korkmuş, renkleri sapsarı, bana yalvarmaya başlamışlar ve
suçsuz olduklarını söylemeye çalışıyorlardı.
Zavallıların, renkleri belli olmayan yüzlerce yamalı giysileri içinde, üstleri
başları adeta dökülüyordu.
Eteklerini açtığımda, eteklerinin at pislikleri ile dolu olduklarını gördüm.
Bunları ne yapacaklarını sordum.
İçlerinden birisi, dışkı içerisinden bir arpa tanesi bulup bana göstererek;
“Ha bunları toplar, fışkıdan (at pisliği) ayırır, temizler, yıkar, öğütür ekmek
yaparız. Babasız yetimlere yediririz” diye cevap verdi.
Hakikaten dört sene süren Birinci Dünya Savaşı, yüz binlerce can almış ve
ülkede yüz binlerce öksüz, yetim ve dul bırakmıştı.
İşte Kurtuluş Savaşı böyle yokluklar içinde kazanılmıştı…

Yurdakul Yurdakul, Atatürk’ten Hiç Yayınlanmamış Anılar, İstanbul: Truva yay., 2009, s. 55.

inönü savaşları – Atatürk Sitesi

İnönü Meydan Muharebesi

Kurtuluş Savaşı’nda Halkın Durumu