<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>gazi paşa &#8211; Atatürk Sitesi</title>
	<atom:link href="https://kemalataturk.net/etiket/gazi-pasa/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://kemalataturk.net</link>
	<description>Türk Milletinin Kutbu Atatürk&#039;ün Sitesi</description>
	<lastBuildDate>Fri, 26 Jun 2020 11:58:00 +0000</lastBuildDate>
	<language>tr</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>

<image>
	<url>https://kemalataturk.net/wp-content/uploads/2019/06/cropped-12002131614088709776.png-32x32.png</url>
	<title>gazi paşa &#8211; Atatürk Sitesi</title>
	<link>https://kemalataturk.net</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Hacer Nine</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/hacer-nine-2/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Barış Çetin]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 21 May 2020 00:50:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[aka gündüz]]></category>
		<category><![CDATA[atatürk ve hacer nine]]></category>
		<category><![CDATA[duatepe muharebesi]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Hilmi Yücebaş]]></category>
		<category><![CDATA[Türk kadını]]></category>
		<category><![CDATA[Yemen]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5245</guid>

					<description><![CDATA[Türk kadını vatana hizmette, asla erkeğinden geri kalmamış, hatta ondan ileri olmuştur. Göz bebeği evlâtlarını vatan uğrunda şehit&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Türk kadını vatana hizmette, asla erkeğinden geri kalmamış, hatta ondan ileri olmuştur. Göz bebeği evlâtlarını vatan uğrunda şehit vermeyi şereflerin en yücesi kabul edip, acılarını içine gömmesini bilmiştir. O, kimi zaman kocasını ve evlâtlarını cepheye gönderip evinin nafakasını tek başına çıkaran, kimi zaman cephane taşıyan, kimi zaman yaralıların yaralarını saran, kimi zaman da cephede bizzat savaşan kahramanlık, sevgi ve şefkatin temsilcisi Türk anasıdır.</p>
<p>Aşağıdaki anekdotun kahramanı “Hacer Nine” kocasını, evlâtlarını ve torunlarını şehit vermiş, şehitlerin sevgisini, ATATÜRK sevgisiyle özdeşleştiren yüce Türk kadınının temsilcisidir. O Türk kadını ki vefa, sevgi,duygu, özveri ve akıl ile beslenen sağduyusu ve sezgisi ile ATATÜRK’ün Türk ulusunun yüce değerlerini kişiliğinde temsil ettiğini görmüş, oğul, kardeş, anne, baba ve millet sevgisini onun şahsında yüceltmiştir:</p>
<p>Hacer Nine yine bunalmıştı. İçi içine sığmıyordu. Beş gözlü evinin içi yine birkaç gündür zindan kesilmişti. Düşündükçe yüreği yerinden kopuyordu. Yetmiş yaşındaki bu kimsesizlik ona büsbütün koymuştu.</p>
<p>Kocasını Yemen’de kaybetmişti. Bir oğlu Balkanlar’da, ikisi de çöllerde kalmıştı. Bir gelini ile üç torunu vardı. Gelini hastalıktan öldü, torunlarının biri de Büyük Muharebe’de şehit düştü. Birisi İkinci İnönü’den dönmedi.</p>
<p>En son torununu da Sakarya’ya gönderdi. Bir gün haber aldı ki en son delikanlısı da Duatepe Muharebesi’nde öteki ağalarının yanına göçüp gitmişti.</p>
<p>Çok ağladı. Fakat, Sakarya Savaşı kazanıldı haberi gelince ağlaması durdu, gülmeye başladı.</p>
<p>Ondan sonra vakit vakit böyle bunalırdı. Ve her bunalışında çarıklarını çeker, değneğini alır, Ankara’nın yolunu tutardı. Bu sefer de öyle yaptı. Saatlerce yürüdükten sonra ikindide Ankara’ya geldi, doğruca gitti, Büyük Millet Meclisinin kapısı önünde durup çömeldi.</p>
<p>Aradan biraz vakit geçti, sordular:</p>
<p>-Nine, ne istiyorsun?</p>
<p>-Hiç, hiçbir şey.</p>
<p>-Ya neden burada duruyorsun?</p>
<p>-Onun gözlerini görmek için çıkmasını bekliyorum.</p>
<p>-O dediğin kim?</p>
<p>-Gazi Paşa.</p>
<p>Sonunda hikâyesini anlattı ve dedi ki:</p>
<p>-İşte böyle, ara sıra çok bunaldıkça buraya gelirim. O, Millet Meclisinden çıkarken gözlerine bakarım. Mavi gözbebeklerinde bütün şehitlerimin gözlerini görür gibi olurum. Sonra içime bir ferahlık dolar, kalkar köyüme giderim.</p>
<p>İşte siperlerde evlât, torun gömmüş Türk ninesi buna derler.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Aka Gündüz</strong></p>
<p><em>Yücebaş; s. 75-76.</em></p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Atatürk&#8217;ü Güldüren Hikaye</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/ataturku-gulduren-hikaye/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 09 Nov 2019 21:27:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[anadolu tosunu]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk'ü Güldüren Hikaye]]></category>
		<category><![CDATA[çankaya]]></category>
		<category><![CDATA[eşek]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[genç]]></category>
		<category><![CDATA[kova]]></category>
		<category><![CDATA[profesör]]></category>
		<category><![CDATA[rakı]]></category>
		<category><![CDATA[su]]></category>
		<category><![CDATA[yeşilay]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=4544</guid>

					<description><![CDATA[Az sonra aktarılacak olay, Atatürk&#8217;ün en sevdiği hikâyelerdendir. Kimi zaman kendi anlatır, kimi zaman da başkasına anlattırır, ama&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Az sonra aktarılacak olay, Atatürk&#8217;ün en sevdiği hikâyelerdendir. Kimi zaman kendi anlatır, kimi zaman da başkasına anlattırır, ama hep güler bu hikâyeye. Hikâye şöyledir:</p>
<p>Yeşilaycı bir profesör bir konferans vermektedir. Bir ara dinleyicilere sorar:</p>
<p>&#8220;Bir eşeğin önüne iki kova koysanız. Biri su dolu, biri rakı; hangisini içer?&#8221; Cevabı kendi veriyor:</p>
<p>&#8220;Tabii suyu.&#8221; Gene bitmez sorar:</p>
<p>&#8220;Neden?&#8221; Arkadan biri söz alır. Yüksek sesle cevaplar:</p>
<p>&#8220;Eşekliğinden.&#8221;</p>
<p>Atatürk bu cevaba bayılır. Güler, güler&#8230;</p>
<p>Bir akşam Orman Çiftliği&#8217;nde yanında erkanı, açık havada oturmaktadır. Onlar rakılarını yudumlarken, biraz ileride 15-16 yaşlarındaki bir çiftçi çocuk çalışmaktadır. Atatürk el edip çocuğu çağırır ve sorar:</p>
<p>&#8220;Söyle çocuk; bir eşeğin önüne iki kova kyosan. Biri rakı dolu, biri su. Hangisini içer?&#8221;</p>
<p>Anadolu tosunu yutkunur, etrafına bir göz atar. Gazi Paşa Hazretlerinin ve yanındaki muhterem zevatın önünde rakı kadehleri. Devletin en büyükleri.. Esas vaziyetine geçer ve kendini toplayarak:</p>
<p>&#8220;Rakıyı kumandanım!&#8221; der. Atatürk bu cevabın üzerine kahkahayı basar. Herkes şaşkın şaşkın ona bakarken Atatürk onlara dönüp muzipçe şunu söylüyor:</p>
<p>&#8220;Aman beyler! Neden diye sormayın!&#8221;</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Gazi&#8217;yi Görmeye Gelen Ana</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/gaziyi-gormeye-gelen-ana/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 09 Nov 2019 20:10:08 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[ana]]></category>
		<category><![CDATA[Angara]]></category>
		<category><![CDATA[Ata]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[çiftlik]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Gazi'yi Görmeye Gelen Ana]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Kemal]]></category>
		<category><![CDATA[Sabiha Gökçen]]></category>
		<category><![CDATA[Sincan]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=4534</guid>

					<description><![CDATA[Sabiha Gökçen anlatıyor: Gazi Çiftliği&#8217;nde dolaşıp hava alırken oldukça yaşlı bir kadına rastladık. Atatürk attan inerek bu ihtiyar&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Sabiha Gökçen anlatıyor:</p>
<p>Gazi Çiftliği&#8217;nde dolaşıp hava alırken oldukça yaşlı bir kadına rastladık. Atatürk attan inerek bu ihtiyar kadının yanına sokuldu:</p>
<p>&#8220;Merhaba nine!&#8221; Kadın Ata&#8217;nın yüzüne bakarak hafif bir sesle;</p>
<p>&#8220;Merhaba&#8221; dedi.</p>
<p>&#8220;Nerden gelip nereye gidiyorsun?&#8221; Kadın şöyle bir duralayıp;</p>
<p>&#8220;Neden sordun ki, buraların sahabısı mısın? Yoksa bekçisi mi?&#8221; Paşa gülümsedi.</p>
<p>&#8220;Ne sahibiyim ne de bekçisiyim nine. Bu topraklar Türk milletinin malıdır. Buranın bekçisi de Türk milletinin kendisidir. Şimdi nereden gelip nereye gittiğini söyleyecek misin?&#8221; Kadın başını salladı.</p>
<p>&#8220;Tabii söyleyeceğim, ben Sincan&#8217;ın köylerindenim bey, otun güç bittiği, atın geç yetiştiği kavruk köylerin birindeyim. Bizim mıhtar bana bilet aldı trene bindirdi, kodum Angara&#8217;ya geldim.&#8221;</p>
<p>&#8220;Muhtar niçin Ankara&#8217;ya gönderdi seni?&#8221;</p>
<p>&#8220;Gazi Paşamızı görmem için. Başını pek ağrıttım da&#8230; Benim iki oğlum gavur harbinde şehit düştü. Memleketi gavurdan kurtaran kişiyi bir kez görmeden ölmeyeyim diye hep dua ettim durdum. Rüyalarıma bile girdi Gazi Paşa. Ben de gün demeyip muhtara anlatınca, o da bana bilet alıverip saldı Angaraya, giceleyin geldimdi. Yolu neyi de bilmediğimden işte ağşamdan beri böyle kendimi ordan oraya vurup duruyom bey.&#8221;</p>
<p>&#8220;Senin Gazi Paşa&#8217;dan başka bir isteğin var mı?&#8221; Kadının birden yüzü sertleşti.</p>
<p>&#8220;Tövbe de bey, tövbe de! Daha ne isteyeyim ki.. O bizim vatanımızı gurtardı. Bizi düşmanın elinden kurtardı. Şehitlerimizin mezarlarını onlara çiğnetmedi daha ne isteyebilirim ondan? Onun sayesinde şimdi istediğimiz gibi yaşıyoruz. Şunun bunun, gavur dölünün köpeği olmaktan onun sayesinde kurtulmadık mı? Buralara bir defa yüzünü görmek, ona &#8216;Sağ ol Paşam!&#8217; demek için düştüm. Onu görmeden ölürsem gözlerim açık gidecek. Sen efendi bir adama benziyon, bana bir yardım ediver de Gazi Paşa&#8217;yı bulacağım yeri deyiver.&#8221;</p>
<p>Atatürk&#8217;ün gözleri dolu dolu olmuştu, çok duygulandığı her halinden belliydi. Bana dönerek:</p>
<p>&#8220;Görüyorsun ya Gökçen, işte bu bizim insanımızdır. Benim köylüm, benim vefalı Türk anam bu.&#8221;</p>
<p>Attan indim. Yaşlı kadının elini tuttum:</p>
<p>&#8220;Anacağım&#8221; dedim, &#8220;Sen gökte aradığını yerde buldun, rüyalarını süsleyen, seni buralara kadar koşturan Gazi Paşa yani Atatürk, işte karşında duruyor.&#8221;</p>
<p>Köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü. Elindeki değneği yere fırlatıp, Atatürk&#8217;ün ellerine sarıldı. Görülecek bir manzaraydı bu. İkisi de ağlıyordu. İki Türk insanı biri kurtarıcı, biri kurtarılan, ana oğul gibi sarmaş dolaş ağlıyorlardı. Yaşlı kadın belki on defa öptü Ata&#8217;nın ellerini. Ata da onun ellerini öptü. Sonra heybesinden küçük bir paket çıkarttı. Daha doğrusu beze sarılmış bir köy peyniri. Bunu Atatürk&#8217;e uzattı;</p>
<p>&#8220;Tek ineğimin sütünden kendi ellerimle yaptım Gazi Paşa, bunu sana hediye getirdim. Seversen gene yapıp getiririm.&#8221;</p>
<p>Paşa hemen orada bezi açıp peyniri yedi. Çok beğendiğini söyledi. Sonra birlikte köşke kadar gittik. Oradakilere şu emri verdi;</p>
<p>&#8220;Bu anamızı alın burada iki gün konuk edin. Sonra köyüne götürün. Giderken de kendisine üç inek verin benim armağanım olsun.&#8221;</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Hacer Nine</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/hacer-nine/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 07 Nov 2019 15:36:10 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Anılarla Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Hacer Nine]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon]]></category>
		<category><![CDATA[mavi göz]]></category>
		<category><![CDATA[meclis]]></category>
		<category><![CDATA[Sakarya]]></category>
		<category><![CDATA[Yemen]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=4477</guid>

					<description><![CDATA[Hacer Nine yine bunalmıştı. İçi içine sığmıyordu. Beş gözlü evinin içi yine birkaç gündür zindan kesilmişti. Düşündükçe yüreği&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Hacer Nine yine bunalmıştı. İçi içine sığmıyordu. Beş gözlü evinin içi yine birkaç gündür zindan kesilmişti. Düşündükçe yüreği yerinden kopuyordu. Yetmiş yaşındaki bu kimsesizlik ona büsbütün koymuştu.</p>
<p>Kocasını Yemen&#8217;de kaybetmişti. Bir oğlu Balkanlarda, ikisi de çöllerde kalmıştı. Bir gelini ile üç torunu vardı. Gelini hastalıktan öldü, torunlarının biri de büyük muharebede şehit düştü. Birisi İkinci İnönü&#8217;den dönmedi. En son torunu da Sakarya&#8217;ya gönderdi. Bir gün haber aldı ki en son delikanlısı da Duatepe Muharebesi&#8217;nde öteki ağalarının yanına göçüp gitmişti. Çok ağladı. Fakat &#8220;Sakarya kazanıldı&#8221; haberi gelince ağlaması durdu, gülmeye başladı.</p>
<p>Ondan sonra vakit vakit böyle bunalırdı. Ve her bunalışında çarıklarını çeker, değneğini alır, Ankara&#8217;nın yolunu tutardı. Bu sefer de öyle yaptı. Saatlerce yürüdükten sonra ikindide Ankara&#8217;ya geldi, doğruca gitti, Büyük Millet Meclisi&#8217;nin kapısı önünde durup çömeldi. Aradan biraz vakit geçti, sordular:</p>
<p>&#8220;Nine ne istiyorsun?&#8221;</p>
<p>&#8220;Hiç, hiçbir şey.&#8221;</p>
<p>&#8220;Ya neden burada duruyorsun?&#8221;</p>
<p>&#8220;Onun gözlerini görmek için çıkmasını bekliyorum.&#8221;</p>
<p>&#8220;O dediğin kim?&#8221;</p>
<p>&#8220;Gazi Paşa.&#8221;</p>
<p>Sonunda hikayesini anlattı ve dedi ki:</p>
<p>&#8220;İşte böyle, ara sıra çok bunaldıkça gelirim. O Millet Meclisi&#8217;nden çıkarken gözlerine bakarım. Mavi bebeklerinde bütün ölenlerimin gözlerini görür gibi olurum. Sonra içime bir ferahlık dolar, kalkar köyüme giderim.</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Asla Bolşevik Olmayacağız</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/asla-bolsevik-olmayacagiz/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 07 Nov 2019 13:52:23 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Anılarla Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Ankara Kulübü]]></category>
		<category><![CDATA[Asla Bolşevik Olmayacağız]]></category>
		<category><![CDATA[bolşeviklik]]></category>
		<category><![CDATA[bolşevizm]]></category>
		<category><![CDATA[Ekselans]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Hilmi Yücebaş]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon]]></category>
		<category><![CDATA[Rus]]></category>
		<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=4451</guid>

					<description><![CDATA[Hilmi Yücebaş anlatıyor: Ankara&#8217;nın Şubat Ayı&#8217;na tesadüf eden oldukça soğuk ve karlı bir geceydi. Ankara Kulübü&#8217;nde bir balo&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Hilmi Yücebaş anlatıyor:</p>
<p>Ankara&#8217;nın Şubat Ayı&#8217;na tesadüf eden oldukça soğuk ve karlı bir geceydi. Ankara Kulübü&#8217;nde bir balo tertip edilmişti. O zamanın bütün mümtaz simaları oradaydılar. Saat henüz 12&#8217;ye gelmemişti. Herkesin kalbinde ani bir heyecan uyandıran mesut bir haber baloya yayıldı:</p>
<p>&#8220;Gazi Paşa baloya geliyorlar!&#8221; Rus Sefarethanesi&#8217;nde imişler, oradan baloya geliyorlar. O zamanki Rus sefiri de baloya gelmişti. Bir aralık sefir, salonun ortasına doğru ilerlemekte olan Gazi&#8217;ye yaklaşarak Fransızca:</p>
<p>&#8220;Ekselans, sizi çok seviyorum, hürmetim sonsuzdur. Çünkü müşterek bir gaye uğrunda varlığını kurtarmaya çalışan milletleriz. Türkiye&#8217;nin en büyük halaskarı ve banisi olan sizi müsaade ederseniz bir kere öpmek şerefini kazanabilir miyim?&#8221;</p>
<p>Atatürk evvela gülerek elini uzattı, sonra da elçiyi öptü. Büyük ve kıymetli Atatürk bu çeşit eğlence yerlerinde dahi memleketin menfaat ve siyasetini göz önünden bir an uzak tutmazdı. Onun için bütün yabancı gazete muhabirlerinin huzurunda şu cümlelerle sefirin sözlerini cevaplandırdı.</p>
<p>&#8220;Ekselans, gösterdiğiniz sevgi hareketinden ve sözlerinizden çok mütehassıs oldum. Teşekkür ederim. Bu iki millet ilelebet dost kalmalıdır. Yalnız şuna dikkat ediniz, her zaman dost olma arzumuza rağmen asla Bolşevik olmayacağız!&#8221;</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>İsmet İnönü ve Kırk Para</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/ismet-inonu-ve-kirk-para/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 Nov 2019 21:49:20 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Anılarla Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Fuat Bulca]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[İsmet İnönü ve Kırk Para]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon]]></category>
		<category><![CDATA[kırk para]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Kemal]]></category>
		<category><![CDATA[Sabiha Gökçen]]></category>
		<category><![CDATA[türk hava kurumu]]></category>
		<category><![CDATA[yönetim kurulu toplantısı]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://kemalataturk.net/?p=4391</guid>

					<description><![CDATA[Sabiha Gökçen şöyle anlatıyor: Bir gün, hiç unutmam, İsmet Paşa köşke hem çok yorgun, hem de çok sinirli&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Sabiha Gökçen şöyle anlatıyor:</p>
<p>Bir gün, hiç unutmam, İsmet Paşa köşke hem çok yorgun, hem de çok sinirli gelmişti. Oysa, çoğu kez sinirlerine hâkim olmasını herkesten iyi bilirdi. Şöyle bir yorgunluk kahvesi aldıktan sonra Gazi:</p>
<p>&#8220;Hayır ola İsmet?&#8221; dedi. &#8220;Sende bir fevkaladelik var bugün.. Ne oldu? Neye sinirlendin?&#8221;</p>
<p>İnönü yumuşamıştı. Gülümseyerek çalışarak:</p>
<p>&#8220;Türk Hava Kurumu&#8217;nun Genel Yönetim Kurulu toplantısı vardı da..&#8221; dedi. Gazi üsteledi:&#8221;Eee, ne olmuş varsa?&#8221;</p>
<p>&#8220;Fuat Bey&#8217;i epey terlettim. İstifaya falan kalktı..&#8221;</p>
<p>&#8220;Çalışkan çocuktur Fuat.. Cemiyeti de diğer milletvekili arkadaşları ile iyi yönetiyor..&#8221;</p>
<p>&#8220;Bunlara bir diyeceğim yok.. Fakat canımı sıkan bir husus oldu.&#8221;</p>
<p>&#8220;Neymiş o?&#8221;</p>
<p>&#8220;Hesaplarda kırk para oynuyor!&#8221;</p>
<p>&#8220;Kırk para.. Yani bir kuruş.&#8221;</p>
<p>&#8220;Evet&#8230; Toplantıya sabah onda girdik, saat on yediyi geçiyordu çıktık&#8230; Daha önceki toplantıda dikkatimi çekmişti.. Bu bir kuruşun nereye gittiğini öğrensinler diye talimat vermiştim. Bulamamışlar. Bugünü de onunla geçirdik. Fuat Bey&#8217;in hassasiyetini anlıyorum ama milletimiz ondan daha hassastır. Verdiği paranın nereye gittiğini behemehal (ne olursa olsun) bilmek ister. İstifa bu gibi hâllerde en kolay çıkar yoldur. Ama kimseyi rahatlatmaz.. Hatta söylentilere bile neden olur. Yurttaş bu parayı Türk Hava Kurumu yükselsin diye veriyor..&#8221;</p>
<p>Gazi Paşa gülümsedi:</p>
<p>&#8220;Demek mesele bu&#8230; Kırk paranın hesabı seni bu kadar yorup üzdü. Tam adamını bulup bunların başına getirmişim. Haklısın. Kırk para, günün birinde kırk lira, kırk lira da dört yüz lira olur. Bu da giderek büyür halkın ağzında. Böyle kuruluşlara olan güveni sarsar. Biz Cumhuriyet&#8217;i kurarken, böyle kırk paralara çok ihtiyacımız oldu.. Peki ne yaptın sonunda?&#8221;</p>
<p>&#8220;Muhasebeciyi çağırttım. Memurları seferber ettim. Ve kırk paranın yanlışlıkla bir başka hesaba geçirildiğini bulup çıkarttım. Bundan sonra da bu gibi hataları affetmeyeceğimi söyledim kendilerine. Bizim milletimiz gerçekten de elindekini avucundakini verir. Hiçbir ulus Türk ulusu kadar cömert değildir. Ama verdiğinin doğru dürüst yerlere sarf edildiğini görmek ister. Hem de buna inanmak ister. Türk Hava Kurumu&#8217;nun halktan toplanan paralarla uçaklar alıp askeriyeye hediye etmesinden duyulan memnuniyet büyüktür.. Bu güzel havayı ne kırk para uğruna ne yüz para uğruna bozmaya kimsenin hakkı olmasa gerek. &#8221; Evet, evet.. Bu benim yakından tanık olduğum bir konuşma, bir olaydır. Türk Hava Kurumu&#8217;nun kırk parası uğruna harcanan emek ve zamanı belgeleyen kutsal bir olay. Şayet ülke ve bazı müesseseler bugüne kadar sarsılmadan, alın aklığı ile gelebilmişlerse hep bu &#8220;kırk para&#8221;nın hesabı sorulduğu, milletin parası üzerine titrendiği gelinebilmiştir kanısındayım. Onlar bir başka devlet adamlarıydı.</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Türk Kuşu&#8217;nun Kuruluşu</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/turk-kusunun-kurulusu/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 Nov 2019 20:51:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Anılarla Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[dünya savaşı]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon]]></category>
		<category><![CDATA[Kurtuluş Savaşı]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Kemal Paşa]]></category>
		<category><![CDATA[pilot]]></category>
		<category><![CDATA[Sabiha Gökçen]]></category>
		<category><![CDATA[soyadı kanunu]]></category>
		<category><![CDATA[Türk Kuşu'nun Kuruluşu]]></category>
		<category><![CDATA[Türk Tayyare Cemiyeti]]></category>
		<category><![CDATA[uçak]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://kemalataturk.net/?p=4385</guid>

					<description><![CDATA[Sabiha Gökçen anlatıyor: Gazi Paşa, kendisini yoğun bir çalışmaya vermişti. Bütün dünyanın üzerinde durduğu konuya tüm gücüyle eğilmişti.&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Sabiha Gökçen anlatıyor:</p>
<p>Gazi Paşa, kendisini yoğun bir çalışmaya vermişti. Bütün dünyanın üzerinde durduğu konuya tüm gücüyle eğilmişti. Geleceğin göklerde olacağına inanıyordu. Konuya da 1925&#8217;lerde eğilmiş ve 16 Şubat 1925 yılında Türk Tayyare Cemiyeti&#8217;ni kurmuştu. Havacılık O&#8217;nun en büyük tutkularından biri halini almıştı. Havacılıkla ilgili bütün yabancı yayınları izliyor, bu konudaki gelişmeleri gün geçirmeden Türkiye&#8217;de de uygulama alanına sokmağa çalışıyordu. Ona göre insanlığın hizmetine girecek en büyük gelişmeler havacılık alanında olacaktı. Hatta gün gelecek, insanoğlu uzaya, başka dünyalara gidecek, Ay&#8217;ı ve benzeri gezegenleri bile fethedecekti. İşte bu çağdaş savaşlar da göklerde üstün olan uluslar tarafından kazanılacaktı. Gerçi havacılık tekniği, çok pahalı bir teknikti ama uygar ve çağdaş Türkiye&#8217;nin bu aşamayı yapması geleceği yönünden şarttı.</p>
<p>Gazi Paşa, yaptığı konuşmalarla gençleri havacılığa teşvik ediyordu. Bu arada, havacılık konusunda gerekli çalışmalar da sürdürülmekteydi. Savaş sonrası Türkiye için bunu bir fantezi gibi görenler, daha ileriki yıllarda ne derece yanıldıklarını çok iyi anlayacaklardı. Gazi, hiçbir konuyu Türk ulusu için bir fantezi, bir lüks olarak kabul etmiyordu. Vakit buldukça Türk Tayyare Cemiyeti&#8217;ne giderek, çalışmalarla ilgili bilgi alıyordu.</p>
<p>Savaş sonrası Türkiye&#8217;nin çok fakir olan bütçesi ile mucizeler yaratılır, ulusal bilinç şahlanırken, Mustafa Kemal Paşa, Türk Tayyare Cemiyeti için o çok güvendiği hamiyetperver, yardımsever ulusunu yardıma çağırmıştı. &#8220;İstikbal Göklerdedir!&#8221; derken, bunu sadece bir işaret olarak bırakmıyordu. Bu bir ulusal hedefti. Bunun için sadece fikir alanında, spor alanında kalmamalıydı. Bu konuda daha geniş yatırımlar yapılmalı, çağdaş havacılık teknolojisi tümü ile ülkeye getirilmeliydi. Tayyare fabrikaları kurmalı, kendi uçağımızı kendimiz yapmalı, günün birinde ele güne muhtaç hale gelmemeliydik; çünkü dünya uluslarını gelecekte hiç de parlak günler beklemiyordu. Kendi yaptıkları çelik kanatlarla göklerini, topraklarını savunamayan ulusların akıbeti hüsran olacaktı.</p>
<p>Bu konuya inanmış olan halkımız da tüm olanakları ile Türk Tayyare Cemiyeti&#8217;ni destekliyordu. Gazi Paşa: &#8220;Eskimiş teknolojileri değil, en yeni teknolojiyi ülkemize getirmediğimiz sürece, yabancı ülkelere bağımlı olmaktan kurtulamayız. Bunun için de, bir yandan mümkün olduğu kadar kemerleri sıkarak kendi yağımızda kavrulacak, bir yandan da yeni parasal kaynaklar yaratarak, çağdaş teknolojilerin en yenilerini topraklarımıza taşıyacağız. Biz, yeni ve genç bir Türkiye kuruyoruz. Dost, düşman ülkelerin geride kalmış teknolojilerine gereksinmemiz yok. Ya en yenisi kurar, onlarla boy ölçüşürüz ya da biraz daha sabreder, bunu yapabilecek güce erişmemizi bekleriz&#8221; diyordu.</p>
<p>Gazi Paşa&#8217;nın heyecanı hiçbir şekilde eksilmemiş olduğundan, havacılık konusu sık sık gündeme geliyor, bu arada benim de kulaklarım çağdaş teknoloji ve havacılık sorunları ile doluyordu. Artık belirli bir yaşa gelmiştim. Kendime kesin bir yol çizmeliydim. Ne olacaktım? Kendime başarılı olabileceğim bir meslek edinmek istiyordum. Şunu hemen itiraf edeyim ki, havacılık konusu aklımın ucundan bile geçmiyordu. Evet, uçakları mavi göklerimizde gördüğüm zaman kanım kaynıyor, heyecanlanıyordum ama, o çelik kanatları yönetmek isteğini pek duymuyordum. Böyle bir isteği duysam bile, beni yetiştirebilecek bir okul da mevcut değildi.</p>
<p>1934 yılında soyadı yasası kabul edilmişti. Ulusun Gazi Paşa&#8217;sına layık gördüğü soyadı Atatürk oldu. Türk&#8217;ün adı var oldukça Atatürk adı da yaşayıp gidecektir. Bir gece Atatürk sordu:</p>
<p>&#8220;Söyle bakalım Sabiha, senin soyadın ne olsun?&#8221; Herkes yüzüme bakıyordu:</p>
<p>&#8220;Siz ne emrederseniz, o olsun efendim!&#8221; diye kekeledim; heyecanlanmıştım. Atatürk bu cevabım üzerine elini çenesine dayayarak bir süre düşündükten sonra:</p>
<p>&#8220;Sana Atatürk kızı soyadını vermek isterim ama..&#8221; dedi, fakat sonunu getirmedi. Eline bir kalem, kâğıt alıp şunu yazdı:</p>
<p>&#8220;Gökçen.&#8221; İşte o geceden sonra artık Sabiha Gökçen oldum. Niçin, ne düşünerek bana bu soyadını vermişlerdi bilemiyorum. O yıllarda ben henüz havacılığa başlamadığım gibi, havacı olmayı da aklımdan geçirmemiştim. Soyadımı seviyordum, herkes bana Gökçen diyordu. Atatürk&#8217;ün Gökçen soyadını vermesinden tahmini bir yıl sonra göklerle buluşup havacılığa başladım.</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>İzmir&#8217;e Geldiğimiz Zaman</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/izmire-geldigimiz-zaman/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 06 Oct 2019 08:47:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Anılarla Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Ankara]]></category>
		<category><![CDATA[Biçer İstasyonu]]></category>
		<category><![CDATA[cihanın gözlerini kamaştıracak bir manzara]]></category>
		<category><![CDATA[Çolak İbrahim]]></category>
		<category><![CDATA[fırka]]></category>
		<category><![CDATA[fotoğraf]]></category>
		<category><![CDATA[gazi]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Göztepe]]></category>
		<category><![CDATA[hükümet]]></category>
		<category><![CDATA[hükümet başkanı]]></category>
		<category><![CDATA[husule gelecektir]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon]]></category>
		<category><![CDATA[İstiryadiks]]></category>
		<category><![CDATA[izmir]]></category>
		<category><![CDATA[izmir yangını]]></category>
		<category><![CDATA[İzmir'e Geldiğimiz Zaman]]></category>
		<category><![CDATA[İzzeddin Paşa]]></category>
		<category><![CDATA[kadifekale]]></category>
		<category><![CDATA[karargah]]></category>
		<category><![CDATA[karpostal]]></category>
		<category><![CDATA[Kral Kostantin]]></category>
		<category><![CDATA[salih bozok]]></category>
		<category><![CDATA[seydiköy]]></category>
		<category><![CDATA[top sesleri]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=4101</guid>

					<description><![CDATA[Salih Bozok anlatıyor: &#8220;İzmir&#8217;e vardığımız zaman fırka kolbaşısı şehre mızıka çalarak giriyordu. İzmir halkı sokaklarda, neşeden çılgın bir&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Salih Bozok anlatıyor:</p>
<p>&#8220;İzmir&#8217;e vardığımız zaman fırka kolbaşısı şehre mızıka çalarak giriyordu. İzmir halkı sokaklarda, neşeden çılgın bir halde, bu mutlu olayı kutluyordu. Damlardan, evlerin pencerelerinden kadınlar, askerlerimizin üzerine çiçek, kolonya, gülsuyu serpiyorlardı. O zaman nereden tedarik edildiğini anlayamadığım Gazi&#8217;nin kartlarını halkın başında, göğsünde ve evlerinde görünüyordu. Kalabalıktan kurtulmaya mecbur olduğumu zamanlar, halk otomobilimize hücum ediyor, hepimizi ayrı ayrı öpüyordu. Bu şevk ve neşe arasında hükümet konağına geldik. İzzeddin Paşa, vali vekili olmuştu. Biz Karşıyaka&#8217;da Kral Kostantin&#8217;in, müteakiben de İstiryadiks&#8217;in oturduğu köşkü Gazi Paşa için hazırlamak üzere yola çıktık.</p>
<p>Ecnebi sefainden (yabancı gemiden) çıkarılan bahriye efradına (deniz askeri) şurada burada tesadüf ediliyordu. Bilhassa Karşıyaka&#8217;ya gitmek üzere Bayraklı&#8217;dan geçerken, rast geldiğimiz ecnebi askerlerin otomobilimizin önünde vaziyet alarak selâm vermeleri unutulur hatıralardan değildir. Muzaffer ordunun biz âciz fertlerine karşı yapılan bu muamele, insanın bakışlarını bir zaman öncesine, İstanbul&#8217;un işgal zamanındaki olaylara kadar götürüyordu. Köşke geldiğimi zaman civardaki hanımlar yanımıza geldiler. Maksadımızı anlar anlamaz:</p>
<p>&#8220;Biz paşamız için her şeyi kendi elimizle yapacağız, siz yorulmayınız. Ancak her şeyin hazır olduğunu gidiniz, kendilerine haber veriniz!&#8221; dediler.</p>
<p>Biz de yapacak bir iş kalmadığını anlayarak, Gazi&#8217;ye durumu haber vermek üzere döndük. Halkapınar&#8217;a gelmiştik ki, süvarilerin tertibat almış olduklarını gördük. Sebebini sorduğumu zaman:</p>
<p>&#8220;Gazi Paşa Hazretlerinin İzmir&#8217;e geçmiş olduklarını öğrendik ve hayretler içerisinde kaldık. Zira biz Paşa&#8217;nın her şeyin hazır olduğunu kendilerine arz ettikten sonra teşrif edeceklerini zannediyorduk.&#8221;</p>
<p>Gazi Paşa&#8217;ya, İzmir hükümet konağında rastladım. Karargâhın hazırlandığını arz ettim. Gülerek:</p>
<p>&#8220;Çok iyi, fakat top seslerini işitiyor musunuz?&#8221; dedi.</p>
<p>Hakikaten Söke cihetinden (yönünden) kaçıp İzmir&#8217;e sığınmak isteyen iki alaylık bir düşman kuvveti, Seydiköy&#8217;e geldiği zaman Kadifekale&#8217;sindeki Türk bayrağını görmüş ve yanlarında bulunan toplarla şehre ateş açmıştı. Fakat gerek onları takip eden Çolak İbrahim Beyi&#8217;n süvari fırkası, gerek şehirden gönderilen kuvvetlerle hepsi esir edilerek İzmir&#8217;e getirildiler.</p>
<p><strong>İzmir&#8217;de Geçirdiğimiz Günler ve Yangın</strong></p>
<p>İzmir&#8217;de ilk günleri rıhtımdaki karargâhımızda geçirdik. Fakat burada da çok kalamadık. Çünkü arkamızdaki evlerden yangın çıkmıştı. Ermeniler, yangının önüne geçmek üzere ateşlere atılan askerlerimize yaktıkları evlerin pencerelerinden bomba atıyorlardı. Yangın tevessü (genişlemek) etti, karargâhımız da yandı, bunun üzerine Göztepe&#8217;ye naklettik. 21 gün sonra da Ankara&#8217;ya döndük.</p>
<p><strong>&#8220;Cihanın gözlerini kamaştıracak bir manzara husule (meydana) gelecektir.&#8221;</strong></p>
<p>Dumlupınar&#8217;a taaruzundan on beş gün evvel, cepheyi teftiş etmek ve taaruz hazırlığı yapmak üzere Ankara&#8217;dan Akşehir&#8217;e hareket etmişti. O zaman tren, Biçer istasyonuna kadar işlediği için biz de orada inerek Sivrihisar üzerinden Akşehir&#8217;e gidiyorduk. Kendilerine:</p>
<p>&#8220;Rahatsız mısınız Paşam?&#8221; diye sordum.</p>
<p>&#8220;Hayır.&#8221; dedi.</p>
<p>&#8220;O halde mühim bir şey düşünüyorsunuz, galiba&#8230;&#8221; dedim. Şu cevabı verdi:</p>
<p>&#8220;Evet, bir şey düşünüyorum. Ve eğer düşündüğümü tatbik edecek zamana mâlik olursam ki olacağımızı  tahmin ediyorum; <strong>cihanın gözlerini kamaştıracak bir manzara husule gelecektir.</strong>&#8221;</p>
<p>Nitekim on beş gün sonra hakikaten cihanın gözlerini kamaştıran manzara husule geldi.</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Cepteki Fotoğrafın Verdiği Müjde</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/cepteki-fotografin-verdigi-mujde/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 06 Oct 2019 07:48:25 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Anılarla Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[armutlu]]></category>
		<category><![CDATA[bayrak]]></category>
		<category><![CDATA[belkahve]]></category>
		<category><![CDATA[Cepteki Fotoğrafın Verdiği Müjde]]></category>
		<category><![CDATA[deniz]]></category>
		<category><![CDATA[fırka]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon]]></category>
		<category><![CDATA[izmir]]></category>
		<category><![CDATA[kadifekale]]></category>
		<category><![CDATA[Kemal Paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Kolağası Mustafa Kemal]]></category>
		<category><![CDATA[Kordon]]></category>
		<category><![CDATA[Mahmut Saydan]]></category>
		<category><![CDATA[Memduh Bey]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Kemal]]></category>
		<category><![CDATA[nif]]></category>
		<category><![CDATA[paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Ruşen Eşref]]></category>
		<category><![CDATA[salih bozok]]></category>
		<category><![CDATA[yunan]]></category>
		<category><![CDATA[yürüyüş]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=4098</guid>

					<description><![CDATA[Salih Bozok Anlatıyor: &#8221; &#8220;Armutlu&#8221; isminde bir köyden geçerken ora ahalisi askeri seyretmek için yol kenarına çıkmışlardı. Yanık&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Salih Bozok Anlatıyor:</p>
<p>&#8221; &#8220;Armutlu&#8221; isminde bir köyden geçerken ora ahalisi askeri seyretmek için yol kenarına çıkmışlardı. Yanık bakraçları, kırık testileriyle de geçen askerlere su veriyorlardı. Bunların önünden geçerken, arabalara ve hayvanlara rast geldiğimiz için yol vermek ve yolun açılmasını beklemek üzere otomobili durdurmuştuk. Gazi Paşa bir sigara yakmak üzere toz gözlüğünü  gözünden kaldırdığı zaman köylülerden yaşlıca bir adam, ani bir hareketle kalabalığın arasından ayrıldı. Otomobile yaklaştı. İhtiyar köylü bir müddet Gazi&#8217;nin yüzüne baktıktan sonra elini koynuna soktu ve çıkardığı kartpostalı avucu içinde saklayarak otomobilin basamağına bastı. Olanca dikkatimle ihtiyarı tetkik (inceleme) ediyordum. İhtiyar bir karta, bir de paşanın yüzüne baktıktan sonra sağ elinin şahadet parmağını evvelâ karta sonra paşaya yöneltti ve:</p>
<p>&#8220;Bu sensin!&#8221; diye bağırdı ve ardından köylülere döndü:</p>
<p>&#8220;Arkadaşlar, bu Mustafa Kemal&#8217;dir!&#8221; dedi. Bunu işiten köylüler, kadın, erkek ellerindeki testileri, bakraçları atarak her taraftan otomobile girdiler. Gözyaşları dökerek paşanın kalpağını, omzunu öptüler, paşanın ayağındaki tozları sürme gibi gözlerine çekenler vardı.</p>
<p>Köylünün elindeki kart kim bilir ne zamandan beri ve ne zorluklarla sakladığı paşanın bir fotoğrafı idi.</p>
<p>Köylüleri Paşa&#8217;nın etrafından ayırmak çok zor olduğu için, soföre, naçar (çaresiz) motoru işletmesini söyledim. Motor işleyince mecburen ayrıldılar. Hareket ettik, fakat sesleri hâlâ bizimle beraber geliyordu:</p>
<p>&#8220;Yaşa Paşamız.. Namusumuzu, hayatımızı kurtardın, hepimiz sana kurban olalım.&#8221;</p>
<p>Yunanlılar tarafından yakılıp yıkılmış olan bu havaliden geçtiğimiz sırada karşılaştığımız bu samimî tezahürat bizi her defasında ağlatmıştır. Halkın böyle heyecanla icra ettikleri candan tezahürat arasında köylerden ve kasabalardan geçerek Nif&#8217;e (bugünkü adıyla Kemalpaşa) akşamüzeri ulaşabilmiştik. Gazi Paşa, buradan İzmir&#8217;in kaç kilometre mesafede olduğunu sordu. Nifliler İzmir&#8217;den 25 kilometre uzakta olduğumuzu söylediler. Başkumandan Paşa civarda uygun bir tepeden İzmir&#8217;i seyretmenin mümkün olup olmadığını sordu. Belkahve denilen mahalden İzmir&#8217;in göründüğü cevabını verdiler.</p>
<p><strong>Gayri ihtiyarî bağırmışız: &#8220;Deniz!..&#8221;</strong></p>
<p>Bunun üzerine Gazi Paşa hazretleri otomobile binerek, Belkahve&#8217;ye hareket emrini verdiler. Oraya geldik. İzmir&#8217;in, üzerinde kuran körfezi görür görmez, birden gayri ihtiyarî:</p>
<p>&#8220;Deniz!&#8230;&#8221; diye bağırmışız.</p>
<p>Hakikaten, oradan İzmir&#8217;in körfezi, Kadifekale ve diğer bazı bölgeler gayet iyi görülüyordu. Güneş bir defa daha gurup (batıyor) ediyordu ki, hatırası aziz Türkiye&#8217;miz üzerinde ilelebet payidar olan bir manzarayı bizzat seyretmek saadetini tattık. Kadifekale&#8217;ye Türk bayrağı çekiliyordu. Güneş yavaş yavaş alçalmış, İzmir Körfezi&#8217;nin yeşil sularında erimişti. Hiç birimiz Belkahve&#8217;den ayrılamıyorduk. Bu arada ağaçlıklar arasından bir araba sesi geldi. Tek atlı bir yol arabası İzmir cihetinden gelmekte ve arabacı şarkı okumakta idi. Arabacıya nereden geldiğini sorduk. Gür bir sesle: &#8220;İzmir&#8217;den!&#8221; dedi.</p>
<p>&#8220;İzmir&#8217;de ne var ne yok?&#8221; dedik.</p>
<p>&#8220;Askerlerimiz Kordon&#8217;da geziyor.&#8221; cevabını verdi.</p>
<p>&#8220;Doğru mu söylüyorsun?&#8221; diye sorduk.</p>
<p>&#8220;Nah, işte İzmir, gidin de bakın!&#8221; diye körfezi işaret etti ve yoluna koyuldu.</p>
<p><strong>Yürüyüş nizamında ilerleyen bir fırka</strong></p>
<p>Daha bir müddet orada kaldıktan sonra Nif&#8217;e dönmek üzere hareket ettik. Yolda bir fırkanın İzmir&#8217;e doğru yürüyüş nizamında ilerlediğini gördük. Efrat (asker) günlerce süren yürüşlerine rağmen yorgunluk belirtisi göstermiyor, bir an evvel İzmir&#8217;e ulaşabilmek için can atıyordu. Gazi Paşa bana:</p>
<p>&#8220;Askerlere, arkadaşlarının İzmir&#8217;e girdiklerini söyle!&#8221; dedi. Emri tebliğ etmek üzere ayağa kalktım. Kolbaşına elle işaret ederek kıtayı durdurdum.</p>
<p>&#8220;Arkadaşlar nereye gidiyorsunuz?&#8221; diye sordum.</p>
<p>&#8220;İzmir&#8217;e!&#8221; diye haykırdılar.</p>
<p>&#8220;Süvarilerin İzmir&#8217;e girdiklerini biliyor musunuz?&#8221; dedim ve arkadaşlarının İzmir&#8217;e girdiklerini haber verdim. İçlerinden biri:</p>
<p>&#8220;Aferin be!&#8221; diye bağırdı. Hepsi birden şevkle yollarına devam ettiler, biz de Nif&#8217;e döndük.</p>
<p>Geceyi Nif&#8217;te geçirdik. Gazi Paşa ertesi günü İzmir&#8217;de kendilerine bir ikametgâh ayarlamak üzere erkenden hareketimi buyurdular. Emirleri gereğince sabahleyin henüz şafak sökerken arkadaşım Mahmut Saydan, Ruşen Eşref ve Paşa hazretlerinin maiyetinde şifre memuru Memduh Beylerle beraber hareket ettik.</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Gazi Esir Yunan Başkumandanını Nasıl Kabul Etti?</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/gazi-esir-yunan-baskumandanini-nasil-kabul-etti/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 06 Oct 2019 07:10:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[afyon]]></category>
		<category><![CDATA[Akdeniz]]></category>
		<category><![CDATA[Anılarla Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Diyonis]]></category>
		<category><![CDATA[fırka]]></category>
		<category><![CDATA[Gazi Esir Yunan Başkumandanını Nasıl Kabul Etti?]]></category>
		<category><![CDATA[gazi paşa]]></category>
		<category><![CDATA[general]]></category>
		<category><![CDATA[Hilal-i Ahmet]]></category>
		<category><![CDATA[intihar]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Kemal Paşa]]></category>
		<category><![CDATA[salih bozok]]></category>
		<category><![CDATA[Siirt Mebusu Mahmut Bey]]></category>
		<category><![CDATA[telefon]]></category>
		<category><![CDATA[telsiz]]></category>
		<category><![CDATA[topçu]]></category>
		<category><![CDATA[Trikopis]]></category>
		<category><![CDATA[tümen]]></category>
		<category><![CDATA[Uşak]]></category>
		<category><![CDATA[Yunan başkumandanı]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=4095</guid>

					<description><![CDATA[Salih Bozok anlatıyor: &#8220;..İşimi bitirdikten sonra Afyon&#8217;a döndüğüm zaman Gazi Paşa&#8217;nın Uşak&#8217;a teşrif ettiklerini ve kendilerine orada herhangi&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Salih Bozok anlatıyor:</p>
<p>&#8220;..İşimi bitirdikten sonra Afyon&#8217;a döndüğüm zaman Gazi Paşa&#8217;nın Uşak&#8217;a teşrif ettiklerini ve kendilerine orada herhangi bir ters tavır olmadığını emir zabiti (emir subayı) Siirt Mebusu Mahmut Bey telefonla bildirdi Ertesi günü Uşak&#8217;ta karargâha ulaştığım zaman, Yunan başkumandanı general Trikopis&#8217;le General Diyonis&#8217;in esir edilmiş olduklarını öğrendim. Esir düşmüş başkumandanla general arkadaşanı, o gün Mustafa Kemal Paşa Hazretlerinin huzuruna getirdiler. İsmet Paşa ile Birinci Ordu Kumandanı da beraber gelmişlerdi. Gazi Paşa hazretleri esir generalleri ayakta karşıladı. Kendilerine yer gösterdi, birer çay ısmarladı, sonra Trikopis&#8217;e sordu:</p>
<p>&#8220;Bu iş nasıl oldu?&#8221;</p>
<p>Trikopis iki elini yanlarına doğru açarken başını önüne eğdi. Vaziyetinden bu âkıbeti mukadderattan (kader) ziyade aciz ve zaafa uğramalarına bağladığı anlaşılıyordu. Gazi kendisini teselli etti:</p>
<p>&#8220;Üzerinize düşen vazifeyi ifa ettiğinize kailseniz (inanıyorsanız) müsterih (rahat) olunuz. En büyük kumandanlar için de esaret mukadder olabilir.&#8221;</p>
<p>Trikopis, verdiği cevapta bazı kusurları Diyonis&#8217;e atfettikten sonra topçularımızın mükemmeliyetinden, iki telsizleri olduğu halde birinin evvelce bozulup İzmir&#8217;e gönderildiğinden, diğerinin topçu ateşimizle tahrip edildiğinden bahsetti ve çaresizlikler içerisinde kaldığını ve hatta bir gün evvel kendi yaverinin dahi yanından ayrıldığını söyledi. Trikopis yapacak yalnız bir şey kaldığını fakat yapamadığını ilâve etti. Esir başkumandan intihar arzusunda olduğunu imâ ediyordu! Gazi Paşa:</p>
<p>&#8220;Kendi vicdanına mahsus bir keyfiyettir, ona biz karışamayız!&#8230;&#8221; diye sözünü kesip ve harita üzerinde:</p>
<p>&#8220;Şurada bir fırkanız vardı. Niçin onu şuraya almadınız? Filan yerdeki kuvvetlerinizi falan yere süreydiniz daha iyi olmaz mıydı?&#8221; gibi bazı tenkitler yaptıktan sonra İsmet Paşa&#8217;ya:</p>
<p>&#8220;Kumandanlar zannedersem istirahata muhtaçtırlar.&#8221; dedi.</p>
<p>Trikopis çıkacağı sırada, Gazi Paşa&#8217;dan gördüğü fevkalâde nezaketten cesaret alarak, İstanbul&#8217;da bulunan ailesinin sıhhatinden (sağlığından) haberdar edilmesini rica etti. Gazi Paşa, adresinin alınmasını ve Hilâl-i Ahmer (Kızılay) vasıtasıyla ricasının yerine getirilmesini emir buyurdular. Birkaç gün içerisinde İzmir&#8217;e girmek nasip oldu. Afyon&#8217;da halkın halâskârlara (kurtarıcılara) karşı tezahüratını bilvesile söyledim. Bu tezahürat, Akdeniz kıyısına kadar yollarda yoğun bir alâka ve şiddetle devam etti.</p>
<blockquote><p><strong>Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon</strong></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
