“Hayır, onlara değil emeğimi bir çöp bile vermem!” demek suretiyle şiddetle reddeder.

Aradan yıllar geçtikten sonra, aynı okula Atatürk gelir. Yine aynı öğrenci bu kez düşman generaline vermediği elişini, Atatürk’e armağan etmek üzere uzatarak, heyecanla şöyle der:

“Büyük Atam, tarafımdan yapılmış bu değersiz hediyenin kabulünü rica ediyorum. Bu işimi bir zamanlar hocam, kendisinin beğenmesi üzerine memleketimin işgali zamanında, Fransız Generali Mösyö Bramon’a armağan olarak vermemi rica etmişti. Ama ben, bu arzuyu reddederek düşman ellerinde bırakın emeğimiz olan bir eseri, bir çöpümü bile görmek istemediğimi söylemiştim. Şu dakikada, içimden gelen bir istek ve sevgiyle armağanımı kabul etmenizi rica ediyorum.”

Atatürk’ün bu sözler üzerine kaşları çatılmış ve sert bir sesle şu cevabı verdiği duyulmuştur:

“Kızım, Türkiye’ye kin yakışmaz! Biz herkesle dostuz. Çektiklerimiz, başımızda bulunan saltanat devrinin büyük hatalarının neticesidir. Avrupalıların, Türk kızlarının eserlerini hayranlıkla seyretmeleriyle fikirlerini değiştirebilir miyiz? Sen onu o zaman verseydin, şimdi şanlı Türk kızlarını temsil eden bir eser Avrupa duvarlarını süslerdi.”

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

Yücel Dergisi, 1939, Cilt VIII, sayı 47

Hangi meselede ne gün başımız dara gelirse O’nun işlerine, kararlarına, sözlerine dikkatle eğilmemiz yeter. O, bütün Türk tarih ve tabiatının şuurunu temsil ediyor. O’nda dile gelmiyen Türk dileği ve ihtiyacı yoktur diyebiliriz.

Yücel Dergisi, 1944, Cilt XVII, sayı 100

Mazlum sınıfları, mağdur kitleleri kolladığını ve kurtaracağını iddia eden kim Mustafa Kemal kadar açık ve cesur olabilirdi?

Yücel Dergisi, 1944, Cilt XVII, sayı 101

Bu toprağı bu sefer Atatürk’ün yattığı yerdir diye bir kat daha canla başla korumasını bileceğiz. Her ulusun bir bayrağı bir de vatanı var. Bizim ise bayrak bir adamımız, vatan bir adamımız, bir üçüncü kutsal değerimiz var.

Dolmabahçe’den Anıt-Kabire, 1955

Atatürk, ölümlü bir kişi gibi anılıp unutulmamakta, bir canlı bayrak gibi kurtuluş savaşlarının önünde dalgalanıp durmaktadır.

Cezayir’in özgürlüğü için savaşan gönüllülerden vuranların kimliğini öğrenmek üzere koyun ceplerini arayan Fransızlar, hemen her defasında Kurtuluş Savaşı Mustafa Kemal’inin kalpaklı resmini bulmuşlardır. Bunun içindir ki bugünkü Fransız sözlüğü <<Batı sömürgeciliğine karşıt Batı uygarlığını kazanıp özgür yaşamak isteyen Doğu uluslarının çabasını>> Kemalisation (Kemalleşme) diye bir tilcik yaratmıştır.

Türk Dili Dergisi, 1958, Cilt VII, sayı 85

Temmuz 1920, Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, Cilt I

Bayanlar, baylar, açıkça söyleyeyim ki, biz, üç buçuk yıl öncesine kadar sadece bir topluluk halinde yaşıyorduk. Bizi istedikleri gibi yönetiyorlardı. Dünya bizi temsilcilerimize göre tanıyordu. Üç buçuk yıldır tam anlamıyla ulus olarak yaşıyoruz. Bunun maddi ve belirgin tanığı yönetimi, biçimi ve niteliğidir ki, onu yasa Büyük Millet Meclisi diye adlandırmıştır.

Ekim 1922, Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, Cilt II

Bizim ulusumuz, ulusallığını anlamazlıktan gelişinin çok ağır cezalarını gördü. Osmanlı İmparatorluğu içindeki çeşitli topluluklar hep ulusal inanlara sarılarak, ulusallık ülküsünün gücüyle kendilerini kurtardılar. Biz ne olduğumuzu, onlardan ayrı ve onlara yabancı bir ulus olduğumuzu aralarından kovulunca anlayabildik. Gücümüz zayıflar zayıflamaz, onurumuzu kırarak aşağıladılar. Anladık ki kabahatimiz kendimizi unutmalığımızmış (1).

(1) Atatürk’ün ABD elçisi Bristol ile konuşmasından.

Mart 1923, Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, Cilt II

Bir ulus için mutluluk olan bir şey, başka bir ulus için felaket olabilir. Aynı neden ve koşullar birini mutlu ettiği halde başka birini mutsuz edebilir. Onun için bu ulusa gideceği yolu gösterirken dünyanın her türlü biliminden, bulgularından ve gelişmelerinden yararlanalım, ama asıl temeli içimizde atmak zorundayız. Ulusumuzun tarihini, ruhunu, geleneklerini gerçek, sağlam ve doğru bir bakışla görmeliyiz. Açıkça söyleyelim ki, hala ve hala genç aydınlarımızın halkla uyum halinde olmaları kesin gerçekleşmemiştir. Ülkeyi kurtarmak için bu iki anlayış arasındaki ayrılığı gidermek, yürümeye başlamadan önce de bu iki anlayış arasında uyumu sağlamak gerekir. Bunun için halkın yürümesini hızlandırması, aydınların da çok hızlı gitmesi gerekmektedir. Ancak halka yaklaşmak, halkla kaynaşmak daha ziyade aydınlara düşen bir ödevdir. Gençlerimiz ve aydınlarımız niçin yürüdüklerini ve ne yapacaklarını önce kendi kafalarında iyice kararlaştırmalıdırlar. Yüzyıllardır düşmanlarımız Avrupa topluluklarına Türklere karşı kin ve düşmanlık düşüncesi aşılamışlardır. Batı kafasına yerleşmiş olan bu düşünceler özel bir anlayış meydana getirmiştir. Bu anlayış her şeye ve bütün olup bitenlere karşın hala sürmektedir. Ve Avrupa’da hala Türk’ün her türlü ilerleyişe düşman olan, ruh ve düşünce bakımından gelişmeye elverişli olmayan bir adam olduğu sanılmaktadır. Bu büyük bir yanılgıdır. Sorunu basitleştirmek için size şu örneği ileri süreceğim: Tutunuz ki karşınızda iki adam var; bunlardan biri zengin ve her türlü araç emrinde; ötekisiyse yoksul ve elinde hiç bir araç yok. Bu araçlar konusunun dışında ikincisinin ruhsal bakımından ötekisinden hiç farkı yok, ötekisinden aşağı da değil. İşte Avrupa ile Türkiye birbirine karşı bu durumdadır.

27 Eylül 1923, Hakimiyet-i Milliye 

Türkiye halkı, soy, din ve kültür bakımından birleşik, birbirine karşılıklı saygı ve özveri duyguları besleyen, yazgısı ve
çıkarları ortak olan bir toplumdur.

Kasım 1932, Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, Cilt II

Mart 1923, Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, Cilt II

“Türkler göçebe olarak Anadolu’da bir imparatorluk kuramaz. Bunun başka türlü açıklaması olmak gerekir. Tarih bilimi bunu açığa çıkarmalıdır.”

1928, Atatürk’ten Hatıralar, Afet İnan

Mustafa Kemal’in Anadolu’da hazırladığı ve yönettiği savaş, aşıladığı güven ve inanca uygun olarak gelişti ve başarıyla sonuçlandı. Bu durum bütün dünyanın hayranlığını kazandı. Bütün savaş devamınca, olaylara, Gazi Mustafa Kemal’in harp dehası, kırılmaz azmi ve isteği hakim oldu.

***

Üstün iradesi, tükenmez cesareti ve eşsiz diplomatik sezişi ile hasımlarını dize getirdi, fazilet ve ciddiyeti, üç yılda memleketine yalnız askerî değil aynı zamanda tam ve doyurucu bir siyasi zafer kazandırdı.

Önasya Diktatörü Mustafa Kemal ve Zaferleri, 1955