O sırada Atatürk elini uzatmış bulunduğundan, kral da ona elini uzatmadan önce mendille silmek ister. Ama Atatürk hemen devreye girer ve:

“Yurdumun toprağı temizdir, o elini kirletmez.” diyerek kralı elinden tutup rıhtıma çıkarır.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

Atatürk, sanatçı Münir Nurettin Selçuk Bey’i sever, takdir ederdi. Bir tren seyahatimizde yanında Fahrettin Altay Paşa da vardı. Kahvelerini içerken beni çağırdı:

“Gramofana bir plak koy da dinleyelim” dedi. Ben de Münir Nurettin Selçuk’un bir plağını koydum. Daha ilk ses çıkar çıkmaz:

“Çabuk kapat bunu, yerine başka koy” dedi. Safiye Ayla’nın bir plağını koydum:

“Tamam, güzel oldu şimdi” dedi ve Münir Nurettin’in ne kadar plağı varsa istedi. Üç dört plağı vardı, hepsini Atatürk’e verdim. Camı açtı ve tüm plakları attı. Sonra da ‘Oh be’ dedi. Şaşkın bakakaldık; ama bir şey sormadık. Ta ki Ankara’ya gelinceye kadar o da bir şey söylemedi.

Keyifli bir anında plakları niye attığını sorduk. Gülmeye başladı:

“Munir Nurettin hani bir gece Dolmabahçe’ye gelmişti, sofrada şarkı söylerken, ben de keyifliydim söylediği şarkılara iştirak ediyordum. Bir müddet sonra şarkısını kesti ve yanıma gelip kulağıma, ‘Lütfen benimle beraber söylemeyin, şarkıyı bozuyorsunuz, ben rahat söyleyemiyorum” dedi. Belki kimse sezmedi ama kendime mani oldum, ters bir şey söylemedim.

Tabii ki şarkı bizim işimiz değil; ama keyiflenmişiz, söylemeye çalışıyoruz. Beyefendiyi pek rahatsız etmişiz. O gece ona çok kırıldım, gücendim. Ama yine de plaklarını atmamalıydım, yanlış yaptım” dedi.

Munir Nurettin’i bir başka gece yine davet etmişti ama o gece nedense Münir Nurettin’den hiç şarkı istemedi.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

“Ekselans. Biz Türkleri çok severiz. O kadar çok ki, vaktiyle Birinci Cihan Harbi’nin sonunda Lloyd George Batı Anadolu’yu Yunanistan’a teklif etmeden evvel bize teklif etmişti. Fakat biz Yugoslavlar, Türkleri çok sevdiğimiz için George’un bu önerisini kabul edip Anadolu seferine çıkmadık.”

Atatürk, Kral’ın bu sözlerine şu cevabı verir:

“Haşmetmeap (haşmet sahibi, majeste) evvela bize karşı olan sevginize teşekkür ederiz. Sonra, büyük geçmiş olsun!”

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

“Sorunuz, tren var mı?” diye emir verir. O sırada tren hemen hareket etmek üzeredir. Hep birlikte otomobilden inip yanındakilerle trene biner. Karar ani verildiği ve tatbik edildiği için bu trene biniş hemen kimsenin nazarı dikkatini çekmemiştir. Bir müddet sonra, her şeyden habersiz olan kondüktör Ata’nın bulunduğu kompartımana gelir. Kafileyi görünce çekilmek ister. Ata hemen seslenir:

“Vazifeni yap!” Yanındakileri göstererek; “Bu efendilerden biçin bilet sormuyorsun?” Yanındakiler cevap verirler:

“Paşam biz mebusuz. Tren bileti almayız. Parasız seyahat ederiz.” Ata hayretle:

“Bu imtiyazı hiç beğenmedim. Çok ayıp ve acayip bir kaide. Halkçılık nerede?”

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon