Selanik’te bir akşam, Mustafa Kemal, ben, o zaman sıhhiye müfettişi olan eski Hariciye Vekili Doktor Tevfik Rüştü Aras ve Nuri Conker beylerle birlikte Olimpiyat birahanesinde oturmuş içerken devletin dış siyaseti bahis konusu olmuştu. Bu arada da Mustafa Kemal, acı tenkitler yaptıktan sonra işi şakaya döktü ve Tevfik Rüştü Bey’i göstererek:

“Bu berbat siyaseti bir gün doktor vasıtasıyla düzelttireceğim” dedi. Bu sözün karşısında onun yakın ve teklifsiz arkadaşı Nuri Conker alayla şu cevabı verdi:

“Ne.. Ne! Sen mi düzelttireceksin?” Bunun üzerine Atatürk ile aralarında şöyle bir konuşma başladı:

“Evet. Ben doktoru Hariciye Vekili yapacağım. Bütün falsoları ona tamir ettireceğim.” Nuri Bey şakasına devamla:

“Demek sen doktoru Hariciye Vekili yapacaksın. Ya beni?”

“Seni de vali ve kumandan yaparım.” Tam bu sırada ben atıldım:

“Herhalde bu arada beni de bir şey yaparsın?”

“Salih seni yaver yapacağım ve yanımdan ayırmayacağım.” Nuri Bey yine dayanamadı:

“Allah’ını seversen sen ne olacaksın ki hepimize şimdiden böyle birtakım mevkiler veriyorsun?” Atatürk son ve kesin şekilde cevap verdi:

“Bu memuriyetleri, bu mevkileri veren ne olursa işte ben o olacağım, göreceksiniz.”

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon

“…Atatürk, Şam’da gençliğinin de verdiği heyecanlı bir kurmaydır. Gece geç vakitlere kadar eğlenir; fakat zamanında vazifesinin başında bulunurdu. Kendisini çekemeyenlerden biri, onu Müşîre (mareşal) şikayet eder. Müşîr, yakından tanıdığı ve vazifesine bağlılığını bildiği Mustafa Kemâl hakkında yapılan bu ihbar üzerine, ihbârı yapan zatı da yanına alarak, tam iş saatinin başladığı sırada, çalışma odasına gelir. Ancak Mustafa Kemâl vazifesi başına gelmiş ve işine büyük bir dikkat ve itina ile başlamıştı bile. Üstelik, oldukça önemli bir askerî harekâtın plânlarını hazırlamakla meşguldü. Müşir, yanındaki muhbire dönerek:

-Keşke zat-ı âliniz de böyle çalışıp muvaffakiyet gösterseniz de değil geceleri, hatta bazı günler bile eğlenseniz, der.”

Dr. Ali Yaver Ataman anlatıyor:

“Tıbbiyeden yeni mezun olan Ataman, Şam’a tayin edilmiştir. Bir gün gazinoda arkadaşlarıyla içip dertleşirken, biraz da alkollü olmanın tesiriyle yüksek sesle padişahın aleyhinde atıp tutmaya başlarlar. Bu sırada, Kolağası (yüzbaşı ile binbaşı arası rütbe) rütbesinde genç bir kurmay, bulundukları masaya doğru gelir; kendilerini de hemen hemen aynı rütbede oldukları halde:

-Eyvah! Bir casus bu der, suspus olurlar. Genç kurmay yanlarına yaklaşır:

-Ne konuşuyordunuz arkadaşlar, neden sustunuz, der.

-Bir şey konuşmuyorduk, dertleşiyorduk, diye karşılık verirler.

-Yok yok bir şeyler konuşuyordunuz. Padişahımızın aleyhine konuşuyordunuz değil mi?

Genç doktorlar birbirlerine bakışırlar. Genç kurmay ise bir kahkaha atarak:

-Korkmayın korkmayın, der. Ben de fazlasıyla sizin gibi düşünüyorum.

Bunun üzerine genç kurmay kolağasını, masalarına davet ederler ki, işte bu kurmay Mustafa Kemâl’in ta kendisidir.

Aradan uzun yıllar geçmiş, Atatürk şapka inkılÂbının ilk uğrak yeri olan Kastamonu’ya gelmiştir. Karşılayanlar arasında Safranbolu fırka reisi Dr. Ali Yaver Ataman da vardır. Büyük önder nutkunu söyler, fırka binasında, istirahat sırasında gözü Ataman’a takılır:

-Sizi bir yerden tanır gibiyim beyefendi. Ve cevap beklemeden:

-Galiba Şam’da karşılaşmıştık.

Anılarla Atatürk, İstanbul Görsel Yapım Prodüksiyon