<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Atatürk&#8217;ün sinop anıları &#8211; Atatürk Sitesi</title>
	<atom:link href="https://kemalataturk.net/etiket/ataturkun-sinop-anilari/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://kemalataturk.net</link>
	<description>Türk Milletinin Kutbu Atatürk&#039;ün Sitesi</description>
	<lastBuildDate>Sun, 04 Aug 2019 10:19:05 +0000</lastBuildDate>
	<language>tr</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>

<image>
	<url>https://kemalataturk.net/wp-content/uploads/2019/06/cropped-12002131614088709776.png-32x32.png</url>
	<title>Atatürk&#8217;ün sinop anıları &#8211; Atatürk Sitesi</title>
	<link>https://kemalataturk.net</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Emekçiye Bile Verecek Paramız Yok</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/emekciye-bile-verecek-paramiz-yok/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 03 Aug 2019 16:35:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Ankara ve Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk kırşehir]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Emekçi]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk'ün Kırşehir Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk'ün sinop anıları]]></category>
		<category><![CDATA[erzurum kongresi]]></category>
		<category><![CDATA[Her Yönüyle İnsan Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[sivas kongresi]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=2135</guid>

					<description><![CDATA[Mustafa Kemal, Erzurum ve Sivas Kongreleri’nden dönüyor, o şimdi Kırşehir’dedir. “İstanbul’a gitmeyeceğiz” diye haber veriyor. “Anadolu en büyük&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Mustafa Kemal, Erzurum ve Sivas Kongreleri’nden dönüyor, o şimdi<br />
Kırşehir’dedir.<br />
“İstanbul’a gitmeyeceğiz” diye haber veriyor.<br />
“Anadolu en büyük hazinemizdir” diye müjdeliyor.<br />
“Milletin sinesinde ölünceye kadar, kurtuluş yolunu birlikte arayacağız”<br />
diye yolu çiziyor.<br />
Uyuyan, uyuduğu sanılan Ankara, bu sesi duymuş, bu çağrıyı almış ve o an<br />
silkinerek terkedilmişliğinden, yalnızlığından uyanmıştır.<br />
Şimdi bütün şehir ayaktadır. Onu karşılamak üzere yollara dökülmüştür.<br />
Kurtarıcıyı ve onun gerçeğini tanımış, ona inanmıştır. Ve işte O geliyor! Eşkıya bile dağdan inmiş, mahkumlar hapishaneden bırakılmış. Şehirli-köylü<br />
silahlanmış, kurtarıcıyı karşılamak üzere Kızıl Yokuş’ta toplanmış. Davullar,<br />
zurnalar, onların ritmine pala sallayıp savaş oyunları oynayan Seymenler ve<br />
Ahi örgütlerinden arta kalan esnaf…<br />
Mustafa Kemal Paşa, bugünü hiç unutmayacak, unutmayacağını da o günkü<br />
konuşmasında belirtecektir. Böyle bir kucaklaşmaya ihtiyacı vardır çünkü.<br />
Bir vatanı kurtarmak üzere yola çıkılmıştır, ama inanılmaz yokluklar içinde.<br />
Ordu yok, örgüt yok, silah yok. Ve dünya güçleri karşısına dikilmiş. En kötüsü para da yok.<br />
Heyet-i Temsiliye’nin muhasebecisi Mazhar Müfit (Kansu) Bey’in ifadesine<br />
göre, kasada sadece 48 kuruş kalmış.<br />
“Ekmekçiye bile verecek paramız yok” diyor anılarında Mazhar Müfit Bey.<br />
Ama Paşa, bankalardan veya herhangi bir kurumdan borç almaya da izin<br />
vermiyor.<br />
Ne yapacaktık?<br />
Benim bir kürküm vardı; Erzurumlu Nafiz Bey’e müracaatla sattırılmasını istedim. Nafiz Bey:<br />
&#8211; Aralık ayı içerisindeyiz ne giyeceksin? Diye sattırmamakta ısrar ettiyse de bu ısrar kulağıma girmezdi. Aç mı kalacaktık? Nihayet onu da<br />
sattık. Kimse de satılacak bir şey kalmamıştı. Paşanın sözü ile bu hususta bir çare bulamayarak, “Hele bakalım sabah olsun, yine düşünürüz” ile odalarımıza çekildik.<br />
Ankara’da ikinci günün sabahında Mazhar Müfit Bey’e, Müftü Rıfat Efendi’nin geldiği bildirilince, Türk töresinden, alışkanlıklarından bir türlü vazgeçemeyen genç muhasebeci,<br />
&#8211; Eyvah! diye feryat ediyor.<br />
&#8211; Müftü efendiye kahve ikram etmek lazım.<br />
Kahve var ama şeker yok, benim iki parça şekerim var, onu da çekmecenin<br />
gözünde saklamışım. Ya şekerli kahve isterse… Şeker çok pahalı olduğu için,<br />
herkes kendi şekerini kendi bulmak zorunda. Ama nasıl bulacaklardı ki?<br />
Kimse de para kalmamıştı.<br />
Mazhar Bey’in telaşı boşunadır. Müftü Rıfat Börekçi çok nazik bir edayla:<br />
&#8211; Sıkıntıda olduğunuzu haber aldık. Az da olsa yardımda bulunmayı<br />
vazife bildik.<br />
Mazhar Müfit Bey duyduklarına inanamaya dursun… Rıfat Börekçi tek tek<br />
sayarak kendisine Ankara halkının Kuva-yı Milliye’ye ilk yardımı olan bin lirayı sunuyor.<br />
Mustafa Kemal’in bu olayı karşılayışı çok hoş:<br />
&#8211; Demek ki Allah bize yardım ediyor, demek ki doğru yoldayız.</p>
<p>&nbsp;</p>
<blockquote><p>Mazhar Müfit Kansu, Erzurum’dan Ölümüne Kadar Atatürk’le Beraber, c. 2, Ankara: TTK., 1997, s.<br />
506-507; Araz, a.g.e., s.32-34</p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Mehmet Şakir Ülkütaşır</title>
		<link>https://kemalataturk.net/ataturk-hakkinda-soylenenler/mehmet-sakir-ulkutasir/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 09 Jul 2019 16:54:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Atatürk Hakkında Söylenenler]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk sinop]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Sinop]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk'ün sinop anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Harf İnkılabı]]></category>
		<category><![CDATA[Kemalist Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Mehmet Şakir Ülkütaşır ve Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Mehmet Şakir Ülkütaşır'ın Atatürk hakkında söyledikleri]]></category>
		<category><![CDATA[Mehmet Ülkütaşır ve Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[methmet şakir ülkütaşır]]></category>
		<category><![CDATA[Samsun]]></category>
		<category><![CDATA[Sinop]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=1670</guid>

					<description><![CDATA[Atatürk&#8217;ün Sinop&#8217;ta Verdiği İlk Ders &#8211; Bugün, dedi, Sinop çok sevinçli günlerinden birini yaşıyacaktır. Pek sevgili konuğumuz yoldadır.&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Atatürk&#8217;ün Sinop&#8217;ta Verdiği İlk Ders</strong><br />
&#8211; Bugün, dedi, Sinop çok sevinçli günlerinden birini yaşıyacaktır. Pek sevgili konuğumuz yoldadır.<br />
Dostumun bu sözlerini doğrusu biraz müphem bulmuştum. Bu sefer ben, aynı surette yüzüne baktım ve kendisinden beni bu hususta aydınlatmasını rica ettim. O zaman kulağıma eğildi ve çok sevinçli bir ifadeyle:<br />
-Gazi geliyor, Gazi! dedi.<br />
O dakikada kalbimin derinliklerinden sanki bir şimşek pırıltısının aktığını bütün vücudumun büyük bir heyecanın sarıp sarstığını hissettim. Dostum parktan hükümet konağına doğru ilerlerken, ben de elimdeki kitabı kapamış, gözlerim bir noktaya dikili dalmıştım. Nasıl dalmıyayım: Biraz sonra, bir tarih yapan yine yeni ve orijibal bir devrim hamlesi yaratmış olan en büyüğümüzü görecektim. Onu görmek, onu dinlemek şüphesiz bir saadetti; hatta belki de bir ibadetti. İşte ben o büyük insanın o zaman için ilk olan yirmi saatlik şerefli huzurunu en aziz bir hatıra olarak saklar, anarım.<br />
O akşam yalıdaki parkta büyük Ata&#8217;nın huzurlarında toplanmıştık. Berrak bir sema altında gece yarılarına kadar süren toplantı, diyebilirim ki tamamıyle ilmi ve fikri bir hava içinde geçti. Büyük öğretmenimizin Türk tarihine ve Türk diline dair yüksek ve geniş bilgileri, gözlerimizi yeni ufuklara çeviriyordu. Tarih ve dil konuşmalarından sonra, Alfabe devrimine geçildi. Büyük Ata, bu devrimin doğuracağı kültür gelişmelerinin mana ve mahiyetini de anlattı.Pek temiz ve canlı bir ifade, çok derin ve çekici bir talakat onun saatlerce süren izahlarında hiç değişmeyen bir vasıftı.<br />
Gece saat tam 3 olmuştu. Atatürk:<br />
-Arkadaşlar, tarihe, dile, harf inkılabına, hatta memleket işlerine dair birçok şeyler konuştuk. Samimi bir muhit ve hava içinde geçirdiğim bu dakikaları unutamıyacağım. Çok mütehassisim. Vakit geldi. Müsaadenizi rica edeceğim, dedi.<br />
Bir dakika sonra ayağa kalktı; yavaş yavaş park iskelesine doğru ilerledi. 19 Mayıs 1919&#8217;da bugünkü Kemalist Türkiye&#8217;yi kurmak üzere Samsun&#8217;dan Anadolu içlerine doğru ilerleyen Büyük Kurtarıcımızı, bu seferde yaptığı devrimlerden birini daha feyizlendirmek için gittiği aynı kutsal yola, Samsun&#8217;a uğurladık.</p>
<blockquote><p><em>Türk Milliyetçilerinin Kalemiyle Atatürk, s. 32-33.</em></p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
