<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Atatürk &#8211; Atatürk Sitesi</title>
	<atom:link href="https://kemalataturk.net/etiket/ataturk/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://kemalataturk.net</link>
	<description>Türk Milletinin Kutbu Atatürk&#039;ün Sitesi</description>
	<lastBuildDate>Sat, 29 Aug 2020 13:36:53 +0000</lastBuildDate>
	<language>tr</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>

<image>
	<url>https://kemalataturk.net/wp-content/uploads/2019/06/cropped-12002131614088709776.png-32x32.png</url>
	<title>Atatürk &#8211; Atatürk Sitesi</title>
	<link>https://kemalataturk.net</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Zübeyde Hanım</title>
		<link>https://kemalataturk.net/ataturk-hakkinda-soylenenler/zubeyde-hanim/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 29 Aug 2020 13:36:53 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Atatürk Hakkında Söylenenler]]></category>
		<category><![CDATA[anne]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[evlat]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Kemal]]></category>
		<category><![CDATA[vatan]]></category>
		<category><![CDATA[yücel dergisi]]></category>
		<category><![CDATA[Zübeyde Hanım]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=1553</guid>

					<description><![CDATA[Allah&#8217;ın bana bu evlâdı vatanı kurtarmak için gönderdiğine inanıyorum. Yücel Dergisi 1940, C. XI, sayı 61 &#160;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Allah&#8217;ın bana bu evlâdı vatanı kurtarmak için gönderdiğine inanıyorum.</p>
<blockquote><p><strong>Yücel Dergisi 1940, C. XI, sayı 61</strong></p></blockquote>
<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Tarihte Milli Fazilet</title>
		<link>https://kemalataturk.net/ataturkun-soyledikleri/tarihte-milli-fazilet/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 24 Aug 2020 09:47:41 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Atatürk'ün Söyledikleri]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Fransa]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Napolyon]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Osmanlı]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Osmanlı Devleti]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Tarih]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri]]></category>
		<category><![CDATA[napolyon]]></category>
		<category><![CDATA[osmanlı devleti]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5962</guid>

					<description><![CDATA[Tarihte şanlar, şöhretler kazanmış pek çok insanlar millî noktadan fazilete sahip değildir. Meselâ hakikaten askerî kudret sahibi olan,&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Tarihte şanlar, şöhretler kazanmış pek çok insanlar millî noktadan fazilete sahip değildir. Meselâ hakikaten askerî kudret sahibi olan, Moskova’ya kadar giden, yangınlar harabeler üstünden Fransız ordusunu sürükleyip eriten Napolyon’u düşününüz. Onun hareketleri Fransız milletinin hakikî ve millî menfaatlerini değil, kendi cihangirane emellerini tatmin içindi. Bunu tatmin için Fransa’nın milyonlarca seçkin evlâdını eritti ve nihayet hepinizin bildiğiniz âkıbete uğradı. Bizim Osmanlı tarihindeki en büyük ve şanlı görülen hareketleri de aynı noktadan tetkik, aynı mahiyette mukayese etmek mümkündür.</p>
<blockquote><p>1923 (Atatürk’ün S.D.II, s. 161-162)</p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>İnönü Meydan Muharebesi</title>
		<link>https://kemalataturk.net/ataturkun-soyledikleri/inonu-meydan-muharebesi/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Nurettin Demiral]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 07 Jul 2020 12:16:09 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Atatürk'ün Söyledikleri]]></category>
		<category><![CDATA[Nutuk]]></category>
		<category><![CDATA[1. inönü savaşı]]></category>
		<category><![CDATA[2. inönü savaşı]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve İnönü]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve İsmet İnönü]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve İsmet Paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Nutuk]]></category>
		<category><![CDATA[İnönü]]></category>
		<category><![CDATA[inönü savaşları]]></category>
		<category><![CDATA[İsmet İnönü]]></category>
		<category><![CDATA[ismet paşa]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5607</guid>

					<description><![CDATA[İkinci İnönü Zaferi üzerine, Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa’ya gönderdiği telgraf: Bütün dünya tarihinde, sizin İnönü Meydan Muharebelerinde&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>İkinci İnönü Zaferi üzerine, Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa’ya gönderdiği telgraf:</p>
<p>Bütün dünya tarihinde, sizin İnönü Meydan Muharebelerinde yüklendiğiniz vazife kadar ağır bir vazife yüklenmiş komutanlar enderdir. Milletimizin bağımsızlığı ve hayatı, dâhiyane idareniz altında şerefle vazifelerini gören komuta ve silâh arkadaşlarınızın kalp ve hamiyetine büyük güvenle dayanıyordu. Siz orada yalnız düşmanı değil, milletin ters giden talihini de yendiniz. İstilâ altındaki bedbaht topraklarımızla beraber bütün vatan, bugün en uzak köşelerine kadar zaferinizi kutluyor. Düşmanın istilâ hırsı, azim ve hamiyetinizin yalçın kayalarına başını çarparak paramparça oldu. Adınızı, tarihin iftihar kitabesine kaydeden ve bütün milleti hakkınızda ebedî minnet ve şükrana sevk eden büyük gaza ve zaferinizi tebrik ederken, üstünde durduğunuz tepenin size binlerce düşman ölüleriyle dolu bir şeref meydanı seyrettirdiği kadar, milletimiz ve kendiniz için yükselme pırıltısı ile dolu bir geleceğin ufkuna da baktığını ve hâkim olduğunu söylemek isterim.</p>
<blockquote><p>1921 (Nutuk II, s. 580-581)</p></blockquote>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Harp Akademisi&#8217;nde Yapılan Bir Baskın</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/harp-akademisinde-yapilan-bir-baskin/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ataberk Derya]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 27 Jun 2020 17:09:10 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[23 temmuz 1908]]></category>
		<category><![CDATA[Ali Fuat Cebesoy]]></category>
		<category><![CDATA[Ali Rıza Paşa]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Harp Akademisi]]></category>
		<category><![CDATA[mustafa kemal atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Pirlepeli Ali]]></category>
		<category><![CDATA[Sultan Hamid]]></category>
		<category><![CDATA[Yıldız Sarayı]]></category>
		<category><![CDATA[Yol Arkadaşım Atatürk]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5579</guid>

					<description><![CDATA[Daha önce de bir münasebetle söylediğim gibi, fikirlerimizi, toplamı binleri aşan Harp Okulu öğrencilerine aşılamak için, daha kurmay&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Daha önce de bir münasebetle söylediğim gibi, fikirlerimizi, toplamı binleri aşan Harp Okulu öğrencilerine<br />
aşılamak için, daha kurmay sınıflarına geçmeden gizli bir teşkilât kurmuş, Muhittin Baha Pars’ın ağabeyi İsmail Hakkı<br />
ile Ömer Naci ve birkaç arkadaşın da gayreti ile el yazısı iki nüsha dergi çıkarmıştık. Liderimiz Mustafa Kemal’di. Gelebilecek sorumluluğun en büyük yükü de O’nun omuzlarında idi.</p>
<p>Hürriyet yolundaki faaliyetlerimize kurmay sınıflarında da devam etmeyi kararlaştırmıştık. Harp Akademisi’nin birinci sınıfının yanında ufak bir dershane vardı. Veteriner okullarından teğmen olarak çıkan efendiler, geri kalan tahsillerini burada tamamlarlar, yüzbaşı rütbesiyle orduya katılırlardı. Sayıları bize nazaran çok azdı. İçlerinde aydın fikirli gençler vardı. Dergiyi bu dershanede hazırlıyorduk. Sonra gizlice elden ele dolaştırıyorduk. Faaliyetimiz nasılsa, Mektepler<br />
Nazırı Zülüflü İsmail Paşa tarafından duyulmuştu. Bu zat, Sultan Hamid’in korkunç hafiyelerinden biri idi. Okul Nazırı<br />
Ali Rıza Paşa, saraya çağırılarak tekdir edilmiş, kendisine ağır şeyler söylenmiş. Padişaha sadakatsizlikle itham olunmuştu. Ali Rıza Paşa:<br />
— Yalandır, iftiradır, aslı esası yoktur. Talebe efendilerin sevgili padişahımıza sadakatleri tamdır.<br />
Diyerek ve yemin üstüne yemin ederek yakasını kurtarmıştı Ancak günlerden bir gün, Mustafa Kemal ile beraber<br />
dergiyi çıkaran arkadaşlar, yine Veteriner dershanesine girerek, kapıyı kapamışlar, çalışmaya başlamışlardı. Ben o gün<br />
orada yoktum. Bu sırada durumdan haberdar edilen Ali Rıza Paşa ansızın dershaneye girmiş, arkadaşları cürmümeşhut halinde yakalayıvermişti. Ali Rıza Paşa, belki ideal bir Harp Okulu Müdürü olamazdı. Değerli bir asker de değildi. Fakat şunu itiraf etmek lazımdır ki, namuslu ve vicdanlı bir insandı. Eğer o gün isteseydi, bu arkadaşların istikballerine mâni olabilirdi. El yazısı dergiyi görmemezlikten geldi.<br />
— Neden derslerinizle meşgul olmuyor da, başka şeylerle<br />
uğraşıyorsunuz?<br />
Diye kendilerini azarlamakla beraber hiç bir ceza vermedi. Ben, olayı, bizim üstümüzdeki sınıftaki arkadaşım Pirlepeli Ali Fethi (Okyar) den haber aldım. Fethi ateş püskürüyor, bir eliyle Yıldız Sarayı’nı işaret ederek:<br />
— Hep oradaki adamın başının altından çıkıyor bunlar.<br />
Sarayı başına yıkılmadıkça rahat yok. Elime fırsat geçse, oraya bomba koyarım.<br />
Diyordu. Bahsettiği kimse, Sultan Hamid’di. 23 temmuz 1908 de sarayı değil, fakat onun istibdat idaresi yıkılmış, dokuz ay kadar sonra da 27 nisan 1909 da hal’edilerek muhafaza altında Selânik’e gönderilmişti. Tesadüfe bakın ki, Abdülhamid’i Selânik’e götüren muhafız Fethi Okyar’dan başkası değildi.<br />
Derhal Mustafa Kemal’i bularak, geçmiş olsun dedim. Dergi yayınlama işine artık ara verecektik. Ali Rıza Paşa’dan kurtulmuştuk ama, Zülüflü İsmail Paşa’dan kurtulmamızın imkânı yoktu. Bu adam ocağımıza incir dikerdi.<br />
Cumhuriyet devrinde bir gün, Kadıköy vapurunda Ali Rıza Paşa’ya tesadüf etmiştim. Beni derhal tamdı ve yanıma<br />
geldi. Biraz hoş beşten sonra söz, Harp Akademisi’ndeki tahsil hayatımıza intikal etti. Paşa bu olayı hatırlıyordu.<br />
— Allah&#8217;a şükürler olsun, dedi. Tanrı o gün fena bir karar almaktan beni korudu. Türk milleti için de pek hayırlı oldu.<br />
Sonra, Ankara’ya giderek Gazi’yi ziyaret etmeği çok arzuladığını söyleyerek yardımımı istedi. Bize hiç bir fenalığı dokunmamış olan bu ihtiyar ve emekli askerin arzusunu yerine getirdim. Galiba 1933 yılı idi, Ankara’ya geldi. Gazi tarafından kabul edildi ve iltifat gördü.</p>
<p><em>Ali Fuat Cebesoy – Sınıf Arkadaşım Atatürk – syf:  45-47</em></p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Hürriyet Yolunda</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/hurriyet-yolunda/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ataberk Derya]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 26 Jun 2020 13:31:34 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Ali Fuat Cebesoy]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Fethi Okyar]]></category>
		<category><![CDATA[harp okulu]]></category>
		<category><![CDATA[Mustafa Kemal]]></category>
		<category><![CDATA[sınıf arkadaşım Atatürk]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5544</guid>

					<description><![CDATA[Mustafa Kemal’i, üçüncü sınıfta meşgul eden en önemli şey, işte bu hürriyet meselesi idi, bunu kurtardıktan sonra her&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Mustafa Kemal’i, üçüncü sınıfta meşgul eden en önemli şey, işte bu hürriyet<br />
meselesi idi, bunu kurtardıktan sonra her sahada idareyi düzeltmek mümkün olabilirdi. Bunun için de muhakkak teşkilâtlanmak lâzımdı. Teşkilâtı memleket içinde ancak genç subaylar yapabilirlerdi. Mustafa Kemal’in şöyle bir tasavvuru vardı:<br />
üçüncü sınıf kalabalıktı. Bunlardan ancak, pek az bir kısmı Harp Akademisi’ne girebilecekti. Geri kalanlar tâyin edildikleri kıtalara dağılacaklardı. Bunlardan emniyet ettiklerine<br />
daha şimdiden gittikleri yerde teşkilât kurmaları için telkinlerde bulunuyordu. Bir gün bana:<br />
— Fuat, demişti, biliyorum, bu arkadaşlar er kâm harp<br />
olamayacaklar. Fakat bizlere nazaran daha avantajlı durumda bulundukları da muhakkak. Çünkü bizden önce ordu saflarına katılacaklar, eğer Rumeli’ye giderlerse, erkânı harp çık­tığımız zaman bizim için bir zemin ve vasat hazırlamış olacaklardır.<br />
Demişti. Kurmay sınıflarına geçmiş olan Pirlepeli Ali<br />
Fethi (Okyar) de aynı kanaatte idi.<br />
Mustafa Kemal, muhakkak kurmay subay olacağına inanıyordu. Bir gün:<br />
— Ya erkânı harp olamazsan, ne yaparsın?<br />
Diye yarı ciddî, yarı şaka takılan sınıf arkadaşımız Arif’i<br />
derhal susturmuştu:<br />
— Seni bilmiyorum, fakat ben muhakkak erkânı harp olacağım.<br />
Mustafa Kemal kurmay oldu. Arif, mümtaz yüzbaşı olarak<br />
okuldan çıktı.<br />
Harp Okulu’nda teşkilâtın ilk nüvesini kurduk. Tabiî gizli olarak. Mustafa Kemal’e benden başka yardım edenler arasında Muhittin Baha Pars’m ağabeyi İsmail Hakkı ile Ömer<br />
Naci ve bir kaç arkadaş daha vardı. İsmail Hakkı şairdi, güzel yazı yazıyordu. Ömer Naci ise hatipti, güzel konuşuyordu<br />
Arkadaşları üzerinde şayanı hayret bir telkin kudreti vardı.<br />
Sesinin tonu da çok tatlı idi.</p>
<p>Fikirlerimizi, toplamı binleri aşan Harp Okulu öğrencilerine aşılamak için sınıfta el yazısı ile bir dergi çıkarmaya karar verdik. Bu görevi başta Mustafa Kemal olmak üzere Ömer Naci ile İsmail Hakkı ve diğer bir kaç arkadaş üzerilerine almışlardı. Üçüncü sınıfta hatırımda yanlış kalmadı ise, bu dergilerden iki veya üç sayı çıkarabildik. Asıl faaliyetlerimiz Harp Akademisi’nde oldu. Bu yüzden az daha okuldan koyulacaktık.</p>
<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Kâzım Karabekir&#8217;le İkinci Tanışma</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/kazim-karabekirle-ikinci-tanisma/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ataberk Derya]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 26 Jun 2020 12:58:24 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Ali Fuat Cebesoy]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk Kuleli Askeri Lisesi]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Harp okulu]]></category>
		<category><![CDATA[Kazım Karabekir]]></category>
		<category><![CDATA[mustafa kemal atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[sınıf arkadaşım Atatürk]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5530</guid>

					<description><![CDATA[Akşam yoklamasından önce yapılacak bir işim vardı. Kuleli Askerî Lisesi’nden Harp Okulu’na gelen talebe efendilerden birini arayıp bulacaktım.&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Akşam yoklamasından önce yapılacak bir işim vardı. Kuleli Askerî Lisesi’nden Harp Okulu’na gelen talebe efendilerden birini arayıp bulacaktım. Büyükannem:<br />
— Mehmet Emin Paşa’nm oğlu Harbiye’ye girmiş, bana<br />
ne için haber vermedin?<br />
Diye serzenişte bulunmuştu. Aslen Karamanlı olan bu aile<br />
ile sıhriyeti vardı. Mehmet Emin Paşa’mn oğlunun adı Kâzım’dı. Babası, albay rütbesinde iken Van Jandarma Kumandanlığına tâyin edilmiş, görev başına giderken bir kaç gün<br />
Erzurum’da bizde misafir kalmıştı. O tarihlerde ikimiz de pek<br />
küçük yaşlarda olduğumuz için siması hafızamdan silinmişti.<br />
Mevcudu iki bini aşan okulumuzun içinde onu arayıp bulmak pek kolay olmadı. Ancak üç gün sonra bizi bir tesadüf karşı<br />
karşıya getirdi. Salacak’ta oturan ve bize komşu olan şimdi<br />
adını pek hatırlayamadığım bir tanıdık vardı. O da bu yıl Kuleli Lisesi’ni bitirerek Harbiye’ye gelmişti. Onu buldum, oradan buradan konuşurken yanımıza on yedi on sekiz yaşlarında kara gözlü, kara kaşlı tıknazca bir genç geldi. Bu sima bana yabancı değildi. Fakat nerede ve ne münasebetle gördüğümü hatırlıyamıyordum. Semt arkadaşım tanıttı:<br />
— Kâzım Zeyrek, Kuleli’de beraber okuduk. Sınıfımızın<br />
birincisi idi.<br />
Hemen elini sıktım.<br />
— Ben de sizi arıyordum. Büyükannem Ayşe Hanım sorup duruyor. Bu hafta muhakkak bize gideceğiz.<br />
Ertesi günü Kâzım’ı, Mustafa Kemal’e tanıttım, kol kola<br />
girdik.<br />
Rahmetli ve aziz arkadaşım, kahraman Kâzım Karabekir’le ikinci tanışmamız işte böyle olmuştu.<br />
Biz, üç general, olarak da Kurtuluş Mücadelesi’ne beraberce ve kol kola Atılmıştık.</p>
<p><em>Ali Fuat Cebesoy &#8211; Sınıf Arkadaşım Atatürk &#8211; syf: 29-30</em></p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Harp Okulu&#8217;na Niçin Ve Nasıl Girdim?</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/harp-okuluna-nicin-ve-nasil-girdim/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ataberk Derya]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 26 Jun 2020 11:34:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[1899]]></category>
		<category><![CDATA[Ali Fuat Cebesoy]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Harp okulu]]></category>
		<category><![CDATA[sınıf arkadaşım Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Zeki Paşa]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5508</guid>

					<description><![CDATA[Erzincan’dan İstanbul’a geldim. Tophane Müşirinin yaveri olan teyzemin kocası Binbaşı Tevfik Bey’in yardımı ile Sen Jozef Fransız Lisesi’ne&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Erzincan’dan İstanbul’a geldim. Tophane Müşirinin yaveri olan teyzemin kocası Binbaşı Tevfik<br />
Bey’in yardımı ile Sen Jozef Fransız Lisesi’ne kaydedildim.<br />
Bu okulu 1899 da bitirdim. Babama derhal bir mektup yazdım.Fransız mektebine gitmeme rağmen askerliğe olan aşkımın<br />
azalmadığını, eğer müsaade ederse, Harp Okulu’nun giriş imtihanlarına katılacağımı bildirdim. Fakat gelen cevapta eski<br />
kararının değişmediğini teessürle öğrendim. Hayatımda ilk ve<br />
son defa olarak babamı dinlememeğe karar verdim. Asker<br />
olacaktım. Başka bir mesleği düşünmek bile istemiyordum.<br />
Nihayet eniştemle beraber Tophane Müşiri Zeki Paşa’nın Nişantaşı’ndaki konağına gittik. Fakat huzuruna ben yalnız çıktım. Orta boylu ve dolgunca bir zattı. Arzumu kendisine söyledim.<br />
— Baban, asker olmana müsaade ediyor mu?<br />
Diye sordu.<br />
— Hayır, esasen bunun için huzurunuza çıkmak zorunda<br />
kaldım.<br />
Cevabını verdim. Zeki Paşa yabancı dil bilir, malûmatlı<br />
bir askerdi. Yabancı mekteplerde tahsilini tamamlamış olanların Harbiye’ye girmeleri için yalnız kolaylık göstermekle<br />
kalmıyor, teşvik ediyordu. Allah razı olsun, aynı iyiliği benden de esirgemedi.<br />
— Peki oğlum, sen merak etme, ben babanı iknaa çalışırım. Sen şimdi bir istida yaz, üst tarafına karışma.<br />
Paşanın huzurundan sevinçle çıktım. İstidayı eniştemle<br />
beraber hazırladık. Doğruca Harp Okulu’na geldik. Beni yakından tanıyan Mektep Nazırı Ali Rıza Paşa’yı gördüm. Babam vaktiyle kendisini Kuleli’ye yazdırdığı ve bu suretle askerliğe intisap ettiği için ailemize karşı saygısı vardı.<br />
— Ailenizin bütün erkekleri asker, elbet sen de asker olacaksın.<br />
Diyerek evrakımı hemen muameleye koydu. Beni imtihan<br />
edecek olan heyetin başkanı Kurmay Albay Halepli Zeki Bey’e<br />
gönderdi. Bu zat, bilâhare Ordu Kumandanlığına ve Orgeneralliğe kadar yükselmiş olan meşhur Zeki Paşa’dır. Odasına fittik. İmtihanlara derhal girip giremeyeceğimi sordu. Müspet cevap verdim, memnun oldu. Dedi ki:<br />
— Endişe edecek bir şey yok. Senden önce Galatasaray’ı<br />
ikmal etmiş olan Muhtar ve Aziz Efendiler imtihana girdiler<br />
ve muvaffak oldular. İnşallah sen de olursun.<br />
Zeki Bey’in bahsettiği Muhtar’ı bilâhare çok yakından ta<br />
nıdım. 31 Mart irtica olayı üzerine İstanbul’a gelen Hareket<br />
Ordusu’nda bulunuyordu ve rütbesi Kurmay Binbaşı idi. Âsilerin kurşunu ile şehit oldu. Aziz’e gelince; Birinci Dünya Savaşı’nda Arap Birliğini kurmak yolundaki faaliyetleriyle tanınan meşhur Mısırlı Aziz’dir. Son zamanlara kadar Nâsır’ın<br />
akıl hocası ve Mısır’ın Moskova büyükelçisi idi.<br />
Mayısın sonlarına doğru başlayan imtihanlar, haziran ortalarında bitti. Başarı kazandım ve 1899 yılı haziran ayının<br />
sonlarına tesadüf eden bir cuma günü Harbiye’li elbisesini giyerek okulun Dahiliye Müdürü Kalafat namiyle maruf Albay<br />
İbrahim Bey’in huzuruna çıktım. Hâtıralarımın başında da<br />
yazdığım gibi daha ilk gün mesut bir tesadüf beni Mustafa<br />
Kemal Atatürk’le tanıştırdı ve bağdaştırdı.</p>
<p><em>Ali Fuat Cebesoy &#8211; Sınıf Arkadaşım Atatürk &#8211; syf : 17-19  </em></p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Harp Okulu&#8217;nda İlk Gün</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/harp-okulunda-ilk-gun/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ataberk Derya]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 26 Jun 2020 11:21:57 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[15 Mart 1889]]></category>
		<category><![CDATA[Ali Fuat Cebesoy]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk ve Harp okulu]]></category>
		<category><![CDATA[harp okulu]]></category>
		<category><![CDATA[Pangaltı]]></category>
		<category><![CDATA[sınıf arkadaşım Atatürk]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5503</guid>

					<description><![CDATA[Mustafa Kemal, İstanbul’a gelerek 13 mart 1889 da Pangaltı’da Harp Okulu’na kaydolundu. îki ay içinde kendisini tanıtarak sınıfının&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Mustafa Kemal, İstanbul’a gelerek 13 mart 1889 da Pangaltı’da<br />
Harp Okulu’na kaydolundu. îki ay içinde kendisini tanıtarak<br />
sınıfının çavuşu oldu.<br />
Şimdi hâtıralarıma başladığım yere, Harp Okulu’na dönüyorum. Okula başladığım o cuma akşamını hiç unutmam. Mustafa Kemal önde ben arkada dâhiliyeden çıktık. Mektebin esas<br />
koridoruna geçerken koluma girdi:<br />
— önce yatakhaneye çıkalım, size yatacağınız yeri göstereyim. Sonra dershaneye gideriz.<br />
Yatakhanemiz, üst katta Boğaza bakan cephenin ortasında idi. Burasını beğendim. Birinci katta cephesi Nişantaşı isti &#8211;<br />
kametinde olan dershanemiz ise, önünde zadegân daireleri olduğu için içeriye az ziya nüfuz edebiliyordu. Bu yüzden salona<br />
«Karanlık dershane» adı verilmişti. Mustafa Kemal:<br />
— Dershanemiz karanlık, fakat bizim yüreklerimiz aydınlıktır.<br />
Dedi ve hangi okuldan geldiğimi sordu. Moda’daki Fransız Sen Josef Lisesi’nde okuduğumu söyledim. Sustu, bir şey<br />
daha sormak istediğini, fakat tereddüt ettiğini anladım.<br />
— Galiba, daha başka şeyler de öğrenmek istiyorsunuz.<br />
Tereddüdü geçmişti.<br />
— Askerî idadî derslerinden imtihan verdiniz mi?<br />
— Hepsinden imtihana girdim. Yalnız hesap, hendese ve cebir gibi dersleri Sen Josef’te Fransızca okuduğum ıçm Dunlara ait suallerin cevaplarım Fransızca olarak vermek istediğimi söyledim. İmtihan heyeti ricamı kabul etti.<br />
Birden elimi sıktı.</p>
<p>— Çok iyi, çok iyi birbirimize yardımcı olacağız. Merak<br />
ettiğim bazı Fransızca eserleri okumak için sık sık lûgata<br />
müracaat ediyorum. Bundan sonra sizden faydalanmaya çalışacağım.<br />
Bu sırada çavuş işaretinin üzerindeki sarı şerit dikkatimi<br />
çekti. Neye delâlet ettiğini sordum. Meğer Fransızca imtihanına girmiş, başarı kazanmış, ondan dolayı bu şeridi de ilâve etmişler. O zamanlar Türk okullarında yabancı dil öğrenimi kolay değildi. Kendi kendisine çalıştığı ve büyük gayret<br />
sarfettiği muhakkaktı. Toplamı yedi yüz elli kişiyi bulan birinci sınıfta kendisi gibi dil bilenlerin sayısının parmakla sayılacak kadar az olduğunu söyledi. Sonra:<br />
— Ailenizde asker var mı?<br />
Diye bir sual sordu.<br />
— Ailemizin bütün erkekleri askerdir.<br />
Cevabını verdim. Memnun oldu. Biz konuşmaya devam<br />
ederken arkadan:<br />
— Fuat, Fuat!<br />
Diye birisinin bağırdığını duydum. Başımı çevirdim, Mehmet Ali ağabeyim bize doğru geliyordu. Kendisine sınıfımızın<br />
çavuşunu tanıttım. El sıkıştılar. Okulun üçüncü sınıfında olan<br />
ağabeyim:<br />
— Mustafa Kemal Efendi’yi gıyaben tanıyorum, dedi. Manastır’dan gelen arkadaşlar çok senasında bulundular.<br />
Yeni arkadaşım, medhedilmekten utanıyormuş gibi başım<br />
hafifçe önüne eğdi ve öylece teşekkür etti.</p>
<p><em>Ali Fuat Cebesoy &#8211; Sınıf Arkadaşım Atatürk &#8211; syf : 13-14</em></p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Atatürk&#8217;ün Coşkun Tezahürler Hakkında Bir Yargısı</title>
		<link>https://kemalataturk.net/ataturkun-soyledikleri/ataturkun-coskun-tezahurler-hakkinda-bir-yargisi/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Barış Çetin]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 29 May 2020 09:34:52 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Atatürk'ün Söyledikleri]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[bilinmeyen yönleriyle atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[milletin efendisi olunmaz]]></category>
		<category><![CDATA[milletin hizmetkarı]]></category>
		<category><![CDATA[naşit emngü]]></category>
		<category><![CDATA[Sadi Borak]]></category>
		<category><![CDATA[topluma hizmet]]></category>
		<category><![CDATA[türk milleti]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5353</guid>

					<description><![CDATA[Tarihte yaşadığı dönemde ünü göklere çıkarılmış hem kendi hem de başka ulusların kederine hükmetmiş nice liderler vardır .Bunların&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Tarihte yaşadığı dönemde ünü göklere çıkarılmış hem kendi hem de başka ulusların kederine hükmetmiş nice liderler vardır .Bunların büyük bir çoğunluğu ölümleriyle birlikte sabun köpüğü gibi kaybolup gitmişlerdir. Öncelikle de kendi uluslarınca unutulmuşlardır. Bunda en büyük etken bu liderlerin düşüncelerinin sadece yaşanılan anla sınırlı olup geleceğe yönelik yeni ufuklar açmamış olmasıdır. Oysa ATATÜRK her geçen an bıraktığı düşünce mirasıyla insanlığın ve Türk milletinin gözünde büyüyerek geleceğe akmaya devam etmektedir.</p>
<p>Türk milletinin gönlündeki ATATÜRK sevgisi nedensiz değildir. O, yüzyıllar boyunca hak ettiği değerden yoksun bırakılmış olan Türk insanına kendisini adamıştır. Sıkıntılara, zorluklara, ihanetlere aldırmadan, umutsuzluğa düşmeden çalışarak milletini karanlıktan aydınlığa çıkarmıştır. Türk milletinin ATATÜRK’ü sevmesinin anahtarı “Millete efendilik yoktur, hizmet vardır. Bu millete hizmet eden onun efendisi olur.” sözünde gizlidir. Aşağıdaki anekdot ATATÜRK’ün bu anlayışını yansıtması açısından güzel bir örnektir:</p>
<p>Yaşadıkları sürece yığınlara hâkim olmuş, alkışlar ve takdirler toplamış nice tarihî kişiler, hayatlarında veya ölümlerinden sonra zaman çarkının dişlileri arasında kaybolup gittiler. Bunlar “yalancı şöhretler”di ve yaptıkları köksüzdü, temelsizdi. Bunun içindir ki, eserlerinin ömrü, kendi ömürlerini aşamadı.</p>
<p>Bunların çoğu, lehlerinde yapılmış birtakım gösterilerin gururuna da kapıldılar. Ve bunları “ebedî yaşama”nın bir delili sandılar. “Zafer sarhoşluğu”nun uykusunda kaybolup gittiler.</p>
<p>ATATÜRK’e 12 yıl yaverlik yapmış olan Sayın Naşit Mengü’nün çeşitli anılarını dinlerken, bir yandan da bunları düşünüyordum. ATATÜRK, kendisi hakkındaki büyük sevgi gösterileri karşısında nasıl duygulanıyor, neler düşünüyordu?</p>
<p>Bu soruma Naşit Mengü şu yanıtı verdi:</p>
<p>-Yıl 1927&#8230; ATATÜRK, Anadolu’ya geçtikten sonra ilk defa İstanbul’a dönüyor. Bütün kent halkı sokakları ve denizleri kaplamış. Bayramların en büyüğünü yaşıyorlar. Kıyılardan, denizlerdeki sandallardan ATATÜRK’ün motoruna doğru eller uzanıyor, “Yaşa, var ol!” sesleri kubbelerde yankılar yapıyordu.</p>
<p>ATATÜRK de ayakta, mendil sallayarak bu sevgi gösterilerine karşılık veriyor. Ben, rahmetli Salih Bozok’la ATA’nın bir adım gerisindeyiz. Rahmetli Salih, halkın bu coşkun gösterilerinden çok heyecanlandı. Gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Gazi’ye eğilerek:</p>
<p>-Paşam, dedi, halkın şu coşkun tezahürlerine bakınız. Bu millet ebediyete kadar uğrunuza ateşe atılmakta tereddüt etmez. ATATÜRK şu yanıtı verdi:</p>
<p>-Kendilerine faydalı olduğunuz, onlara müspet yolda hizmet ettiğiniz müddetçe milletin sevgisini kazanabilirsiniz. Vaatlerinizi yerine getirmez, milletin refahına hizmet etmezseniz bu gün bizi alkışlayan bu topluluk yarın yuhalar.</p>
<p><em>Sadi Borak; Bilinmeyen Yönleriyle Atatürk, İstanbul, 1966, s. 81-82. </em></p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Sevgisini Kaybetmekte Ne Anlam Var?</title>
		<link>https://kemalataturk.net/anilari/sevgisini-kaybetmekte-ne-anlam-var/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Barış Çetin]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 29 May 2020 06:37:20 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Anıları]]></category>
		<category><![CDATA[Arıburnu]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk]]></category>
		<category><![CDATA[Atatürk'ten Anılar]]></category>
		<category><![CDATA[Gazi Mustafa Kemal Paşa]]></category>
		<category><![CDATA[hacı bayram camii]]></category>
		<category><![CDATA[salih bozok]]></category>
		<category><![CDATA[türk insanı]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kemalataturk.net/?p=5338</guid>

					<description><![CDATA[Türk insanı duygu insanıdır. Hep sevmek ve sevilmek ister, yeter ki birisine inansın, birisini sevsin&#8230; o sevgi onda&#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Türk insanı duygu insanıdır. Hep sevmek ve sevilmek ister, yeter ki birisine inansın, birisini sevsin&#8230; o sevgi onda ölümsüzleşir. Türk, ATA’sını da öyle sevdi, onu duygularında canlandırdığı şekliyle gönlüne resmetti. Zihninde onu yüceltebildiği kadar yüceltti. ATATÜRK de yaşamı boyunca bu sevginin getirdiği sorumluluğun bilinciyle hareket etti. Türk insanının çektiği acılar, sıkıntılar ve yokluklar uykusuz geçen gecelerinin sebebi oldu. İnsan olmanın gereği de bu olsa gerek. Türk ulusu onu boşuna ATATÜRK yapmadı. Aşağıdaki anekdot Türk insanının kendisine hizmet edenlere bakışını ve ATATÜRK’ün bu bakış açısına yaklaşımını gösteren güzel bir örnektir:</p>
<p>Bir gün Çankaya yöresinde bir köylü evine gitmiştik. Evde ihtiyar bir köylü karısı ile oturuyordu. Bize ikram edilen kahveleri içerken ATATÜRK bana köylü ile konuşmamı söyledi. Köylüye ilk aklıma geleni sordum:</p>
<p>-Sen Gazi’yi tanır mısın?</p>
<p>İhtiyar beni saçma bir soru sormuşum gibi küçümseyerek süzdü:</p>
<p>-Gazi’yi tanımayan var mı ki? dedi ve ekledi:</p>
<p>-Ben görmedim ama, her hafta Hacı Bayram Camii şerifinde cuma namazı kılarmış. Ta göbeğine kadar sakalları varmış. Melek gibi, nur yüzlü, peygamber gibi mübarek bir ihtiyarmış&#8230;</p>
<p>Gülmemi zor tutarak ATATÜRK’ün genç ve tıraşlı yüzüne baktım. O, kaşlarını çatarak kendisini tanıtmamamı emretti. Dışarı çıktığımız zaman da güldü ve:</p>
<p>-Varsın, dedi, o öyle bilsin. Gerçeği öğrenmek belki biçarenin hayalini yıkar, onun hayalindeki şirin sakallıyı öldürüp de sevgisini kaybetmenin ne anlamı var.</p>
<p><strong>Salih Bozok</strong></p>
<p><em>Arıburnu; Atatürk, Anekdotlar-Anılar, s. 13-14.</em></p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
